Utrechtpad, etappes 28 - 27, Buurtschap Egelshoek - Restaurant Fazantenhof

Het is donderdag 12 oktober 2006. Ik heb een roostervrije dag zonder concrete plannen. Het is goed wandelweer. Ik voel me echter ook moe en heb niet zo veel zin om te gaan wandelen en ergens ook weer wel. Kortom, besluiteloosheid troef. Als ik rond tien uur aan een kop koffie zit, komt de hond naast me staan en kijkt me vragend aan. En weersta dan die blik van "kom baas, laten we lekker naar buiten gaan" maar eens. Nu zou ik Deejay al blij kunnen maken door met hem het park in te gaan, een "rondje kanaal" te gaan lopen, of een stuk te gaan fietsen, maar dat is me vandaag net even te gewoon. En zo gaan we dan toch wandelen. 

Ik besluit om in de buurt van Hollandse Rading een stuk van het Utrechtpad te gaan lopen. Daarbij snijdt het mes aan de twee welbekende kanten. Want aan de ene kant is het niet ver rijden en aan de andere kant kan ik weer eens wat kilometers aan mijn Utrechtpad toevoegen. Ik stop snel wat noodzakelijke zaken zoals proviand in mijn rugzak en ik stop wat hondenkoekjes in mijn broekzak. Ik vul twee flesjes water, pak mijn fototoestel, en als ik mijn wandelschoenen aantrek, staat Deejay ook klaar.

Een klein half uurtje rijden en ik parkeer de auto aan de Graaf Floris V Weg in Hollandse Rading. Het is exact half twaalf als we van start gaan. Vanaf chaletpark Graaf Floris V lopen we richting Tienhoven. Hier hebben we vaker gelopen, zie etappes 28 - 30, en het lijkt alsof Deejay weet waar we naar toe moeten. Na een stukje verharde weg volgen we het zandspoor aan de linkerkant van een brede sloot. Links kun je bij helder weer onder andere de Domtoren zien maar daarvoor is het nu te nevelig. Het waait weinig en het is grijs. De temperatuur is nog wel aangenaam genoeg om de jas in de rugzak te stoppen. Boven de weilanden vliegen en snateren regelmatig groepen ganzen. Rechts vallen de nodige eikels in de sloot.

Na een kleine drie kilometer wil Deejay bijna gewoontegetrouw rechtdoor maar nu moet ik hem toch corrigeren. We gaan vandaag met een scherpe bocht naar rechts en hier pakken we etappe 28 van het Utrechtpad op. We lopen in noordoostelijke richting en passeren een huis/boerderijtje met de naam "De Sluis" met het jaartal 1824. Ik vraag me af of deze naam verband houdt met het Tienhovens Kanaal. Hiervan zien we links de restanten. Het Tienhovens Kanaal werd halverwege de 19e eeuw gegraven om een verbinding te maken tussen de Vecht en de Eem. Door de Heuvelrug is dit echter nooit gelukt en kwam het kanaal niet verder dan net over de huidige Noodweg. Al het graafwerk was niet helemaal voor niets want het kanaal werd ooit gebruikt voor het vervoer van turf en als inundatiekanaal voor de Hollandse Waterlinie. Nu ligt het als een brede sloot in het land.

Rechts ligt het bos van Einde Gooi. Dit door Natuurmonumenten beheerde bosgebied is een uitloper van de Utrechtse Heuvelrug. In dit gebied, zo gaat het gerucht, bevindt zich de meest westelijk gelegen dassenburcht van Nederland. Wij kunnen dit niet bevestigen want dassen zien we niet. Wel een vreemde rode paddestoel. En als we op het juiste punt naar links kijken, zien we "de kathedraal". Dit is een massief bakstenen gebouw dat door de Duitsers in 1941 is gebouwd als exercitiehal. Er achter ligt vliegveld Hilversum waar enige horeca is te vinden. Bij de Noodweg eindigt etappe 28.

En waar een etappe eindigt, begint meestal een volgende. Zo ook hier en wel etappe 27. We lopen langs de eerder genoemde en opnieuw uitgegraven kop van het Tienhovens Kanaal en na een stukje bos waar meerdere grote stinkzwammen staan, komen we bij de Hoorneboegse Heide. Dit gebied is onderdeel van het Goois Natuurreservaat en het wordt beheerd door de gelijknamige stichting. Het is een golvend heidegebied dat een beetje een idee geeft van hoe de Heuvelrug er in de 19e eeuw moet hebben uitgezien. Voor ons een mooi moment voor een pauze op één van de uitnodigende bankjes. Althans voor mij want Deejay blijft op de grond.

We genieten een kwartiertje van de rust op de hei, van een boterham, en van wat water. We zien er wat wandelaars en fietsers en een enkele trimmer. Om tien voor één gaan we verder. Na het passeren van een grafheuvel verlaten we de heide. Op een fraai pad met aan weerszijden beuken zie ik een papiertje liggen. Nieuwsgierig als ik ben, kan ik niet nalaten het papiertje op te pakken om te lezen wat erop staat geschreven. Het is een soort interviewtje van ene Mo die Rico naar diens toekomst vraagt: "Dat ik later veel verdien met mijn baan (kok!) en een mooi leven heb". En daar is niks mis mee, zou ik zo zeggen. 

Via onder andere de Zwarte Berg wandelen we richting het viaduct dat ons over de spoorlijn Utrecht - Hilversum en over de A28 brengt. Hoeveel mensen die over de snelweg langs razen zullen er weet van hebben dat je hier zo lekker kan wandelen? En van het feit dat de bovenleiding van de spoorweg aan betonnen portalen is bevestigd? Deze portalen zijn in 1941 bedacht en gemaakt in verband met metaalschaarste.

Onnodig te melden dat de weg zorgt voor het nodige lawaai op deze verder heerlijke rustige route. We lopen verder door het Erfgooiersbos dat onderdeel is van De Zuid. En samen zijn deze fraaie bosgebieden ook weer onderdeel van het eerder genoemde Goois Natuurreservaat. Links van het pad is een afrastering en die is niet bedoeld om de mieren van de vele mierenhopen tegenhouden. Nee, dit gebied wordt begraasd door Schotse Hooglanders.

Het brede pad dat we op een gegeven moment kruisen heet de Hollandse Sloot. Water is hier niet meer te bekennen want er is een fietspad aangelegd op deze voormalige afwateringssloot. Die sloot vormde in de 16e eeuw de afscheiding tussen Utrecht en Holland: de Hollandsche Rading. Langs het fietspad staan nog oude hardstenen grenspalen die herinneren aan die rumoerige tijden. Deze grenspalen staan ook langs de Graaf Floris V Weg.

Een goede honderd meter verder komen we op het punt waar we eigenlijk rechtsaf richting Hollandsche Rading zouden moeten. Maar we lopen lekker, het is prima weer en ik heb wel trek in een stuk, ja hoor, appelgebak. Ik besluit dan ook om de route nog even te blijven volgen om te eindigen op het terras van restaurant De Fazantenhof. Daar geniet Deejay van wat water en ik van een witbiertje met ...

Na een genoeglijk half uurtje wandelen we via de route terug tot het eerder genoemde punt waar wij, nu we van de andere kant komen, linksaf gaan richting Hollandsche Rading. Even later passeren we de A28 en de spoorlijn en om precies drie uur zijn we terug bij de auto. Mijn stappenteller geeft tien en een halve kilometer aan waarvoor ik 15.102 stappen nodig heb gehad. Voor Deejay zijn dat er ongetwijfeld een paar meer. En met dank aan de hond heb ik uiteindelijk toch een fijne wandeling gemaakt.