Utrechtpad, etappes 14 - 13, Veenendaal-De Klomp - Amerongen

Schaatsen, dat staat eigenlijk voor vandaag op mijn planning. Maar... ik vind het te mooi weer om dat te gaan doen. En met een paar drukke en rare dagen achter de rug heb ik meer behoefte om er een paar uur lekker op uit te gaan. Wandelen dus. Ik wil niet te ver van huis, de hond mag mee, en ik laat mijn keuze uiteindelijk vallen op twee etappes van het Utrechtpad. Van station Veenendaal-De Klomp naar (restaurant Het Berghuis bij) Amerongen.

Donderdag 15 maart 2007. 's Ochtends om tien over half tien gaan Deejay en ik de deur uit. Het belooft een mooie dag te worden. Het is zonnig, fris en er staat weinig wind. Na twintig minuten warm lopen, zijn we op het station van Maarssen en om een lang verhaal kort te houden, na een overstap in Utrecht stappen we om kwart voor elf op station Veenendaal-De Klomp uit de trein. Een blik op de route, rugzak om, en daar gaan we. Op naar Amerongen.

Omdat ik tijdens deze wandeling geen fototoestel bij me had (binnenkort, binnenkort ...) heb ik dit keer via Google Earth en wat knutselwerk het volgende routekaartje in elkaar gezet.

Het Utrechtpad is een zogenaamd streekpad van het NIVON. Het NIVON heeft een website waarop je o.a. eventuele wijzigingen ten opzichte van het routeboekje kunt vinden. En dat kan handig zijn. Zo zie ik dat de aanlooproute naar etappe 14 is gewijzigd. Ik print die wijziging uit en knip en plak dit netjes in het routeboekje. Niets aan de hand, zo zou je zeggen. Ik vergeet echter het belangrijkste: lezen. Want dan had ik geweten dat de aanlooproute niet meer de drukke (en smalle) N233, de Klomper Steeg, volgt maar de veel rustigere (en ruimere) Renswoudse Weg. Nu worstelen Deejay en ik ons een baan die deels over de weg, deels door de naastgelegen berm gaat. Gelukkig zijn er genoeg automobilisten die ons met een ruime bocht passeren maar lekker lopen is anders.

Na een kwartiertje komen we bij het begin van etappe 14. Eigenlijk is dit het einde van de etappe maar omdat wij vandaag tegen de route in lopen is het voor ons het begin. Helaas is het nog niet gedaan met de drukte want we lopen eerst een stuk evenwijdig aan de drukke spoorlijn en later kruisen we de nog drukkere snelweg A12. Pas daarna wordt het aanzienlijk rustiger en later in de Amerongse bossen wordt het aangenaam stil. Het is dus een goed idee om deze etappes in de tegengestelde richting te lopen. Al zeg ik dat zelf. Ondanks alle drukte is er wel één en ander te zien. Zo passeren we het Fort aan de Buurtsteeg, Batterij aan de Schalm, en delen van de Grebbelinie. Hoewel deze laatste vooral bekend is uit de buurt van Rhenen (één e) loopt die ook hier boven Veendendaal. Het gedeelte hier heet de Linie van Jufferswijk.

Na het Meeuwenkampje, een door Staatsbosbeheer beschermt en beheert natuurmonument, steken we de spoorlijn richting Arnhem over. En dit is opmerkelijk. Op het waarom kom ik zo terug. Met aan de rechterkant de "wel 22 meter hoge" Emminkhuizerberg wandelen we richting A12 waar we onder door gaan. Dan slingeren we langs het Voormalige Werk aan de Roode Haan de bebouwde kom van Veenendaal binnen. En zowaar, dat ziet er niet onaardig uit.

Nadat we de spoorlijn richting Rhenen zijn overgestoken, komt van links de aanlooproute van station Veenendaal-West en rechts begint etappe 13. We hebben de 4,9 kilometers van etappe 14 inmiddels achter ons. Zoals ik eerder al schreef, is het opmerkelijk dat we vandaag twee keer een spoorlijn kruisen. Op zich is dat natuurlijk niets bijzonders maar omdat de eerste spoorlijn de lijn is die ons naar station De Klomp bracht, en de tweede de lijn is die ons later vanuit Rhenen terug richting Utrecht zal brengen, vind ik dit toch het noemen waard. En vanuit beide treinen passeer je twee keer een stuk van de wandeling.

Voordat we aan etappe 13 beginnen, nemen we eerst een korte pauze. Deejay krijgt wat water en ik nuttig een boterham. We staan iets voorbij de Slaperdijk en we hebben een mooi vergezicht over de Elster Berg. Want met etappe 13 verruilen we de Gelderse Vallei voor de bossen en heuvels van de Utrechtse Heuvelrug. Na een kwartier gaan we weer op pad. Langs de rand van een bungalow-/chaletpark wandelen we door bos. En ineens verschijnt heel verrassend een fraai heide- en stuifzandgebied. Ook de volgende kilometers geniet ik van de natuur en vooral van de STILTE die hier heerst. Alleen het kraken van mijn schoenen, het gehijg van de hond, en vogels "verstoren" de stilte. Heerlijk.

De natuur loopt uit, en wij lopen erin . . . . . .

Tegen de klok van enen doemt het Egelmeer op. Ik zie op de educatieve grondwatermeter dat Deejay 1.65 meter zou moeten graven om water te vinden. Dat lijkt me een hele kluif en daarom geef ik hem maar wat uit de meegebrachte voorraad. Zelf eet ik, gezeten op een bankje, nog wat brood en een banaan. Het is in het zonnetje prima uit te houden. Tot nu toe kwamen we nauwelijks andere wandelaars tegen maar hier is het wat drukker. Ook passeren er wat mountainbikers waarvoor hier een route loopt.

Ook wij gaan weer lopen. Het is duidelijk te merken dat we de 62.5 meter hoge Elsterberg op gaan. Het klimt hier aardig. Waar de route langs een open heideveld komt, hebben we een weids uitzicht richting de Gelderse Vallei. En hoog boven ons cirkelt een drietal buizerds. Mooi. Ook de twee raven die ik later nog zie, zijn een niet alledaagse waarneming. Van de Elsterberg dalen we door een breed smeltwaterdal af waarna de volgende beklimming in de vorm van de Amerongse Berg op ons wacht. De route brengt ons vandaag niet naar het hoogste punt van de Utrechtse Heuvelrug. Want dat ligt een paar honderd meter verder naar het westen. En is 68,9 meter hoog. Tijdens etappe 12 ben ik hier samen met Dennis overheen gekomen.

Vandaag komen wij hier niet maar we komen wel in de buurt van restaurant Het Berghuis. Dat is helaas op deze mooie maartdag (nog) gesloten. Het is inmiddels half drie en omdat we nog wat tijd hebben en omdat de zon volop schijnt, besluit ik op een bankje bij de kolom van Lady Athlone te genieten van de rust, de omgeving, en het heerlijke voorjaarsweer.

Rest mij nog te vertellen dat we terug vanuit Amerongen de bus nemen naar station Rhenen. Vandaar reizen we per trein in één keer door naar Maarssen waarna we rond een uur of vijf weer terug thuis zijn. Al met al hebben Deejay en ik genoten van een heerlijke wandeldag door een fraaie omgeving. En we hebben zo'n 15 kilometer gewandeld.