Trekvogelpad, etappes 44 - 40

Deze pagina bevat mijn verslag van de etappes 44 tot en met 40 die ik heb gelopen op woensdag 23 april 2008. Deze lange maar heerlijke wandeling loopt van de Loenense Waterval via onder andere Hoenderloo en park de Hoge Veluwe naar Otterlo. Ook nu weer tegen de richting in dus.

En zo loop ik voor de verandering weer een stuk van het Trekvogelpad. Startte ik anderhalve week geleden in Otterlo, vandaag is die plaats mijn einddoel. Mijn start is bij de Kleine Waterval nabij Loenen. Om daar te komen reis ik met de trein van station Driebergen-Zeist naar Apeldoorn. Vandaar moet ik verder met bus 43 richting Loenen. Helaas blijft de trein onderweg net wat te lang stilstaan waardoor ik mijn aansluiting mis. Maar het is mooi weer in Apeldoorn dus is het wachten niet zo erg. En ik kan een flesje cola kopen voor onderweg.

Een half uur later dan gepland stap ik om elf uur de bus uit aan de Loenense Weg en begin mijn wandeling met etappe 44. Liep ik hier in augustus 2003 "linksaf" richting de Grote Waterval, vandaag ga ik de andere kant op en wel richting de Kleine Waterval. En net als toen, verwacht hier geen heuse waterval. Maar het blijft leuk om te zien. Net voorbij de waterval pauzeer ik even. Het is prima weer en ik rits mijn lange broek dan ook om naar de korte versie. Mijn jas kan in de rugzak blijven.

Aan de overkant van het water van de Vrijenberger Spreng passeren regelmatig fietsers en voor mij uit lopen drie dames die ik even later uit het oog verlies. Dit is typerend voor vandaag. Vooral fietsers, en maar weinig wandelaars. Het mag mijn wandelpret niet drukken. Ieder jaargetijde heeft zo zijn bekoringen. Nu is het ontluikende groen nog zo heerlijk fris en doorzichtig. Genieten. Als ik ook nog zandhagedissen en wilde zwijnen zie (en redelijk goed op de foto krijg …) dan kan deze wandeling eigenlijk al niet meer stuk.

Ook de drukke A50 die ik "oversteek’ kan dit prettige gevoel niet doen verdwijnen. Iets minder is dat ik op een gegeven moment begin te twijfelen of ik wel op het juiste pad ben. Er is al enige tijd geen markering in beeld geweest. Na een goede twee uur ofwel ruim 9 kilometer neem ik mijn eerste eetpauze. En ik bekijk eens goed het routeboekje of ik kan ontdekken waar ik ergens zit. Nu, ik ben inderdaad te vroeg rechtsaf geslagen en dat betekent dat ik na mijn pauze een stuk terug moet lopen. Als ik met enige moeite de door mij gemiste markering ontdek, gaan we vol goede moed verder. Via een heuvelachtig, en daardoor pittig heidegebied wandel ik richting Hoenderloo. Daar passeer ik onder andere de achterkant van bungalowpark de Miggelenberg. En dat doe ik met gemengde gevoelens want daar heb ik in 1992 mijn laatste vakantie met mijn vader doorgebracht. Een eekhoorntje vrolijkt mij op en om kwart over drie zit ik op een beschut terras in de zon te genieten van een heerlijke punt appelgebak (ja, met slagroom) en een kop thee. De kilometerteller staat inmiddels op 18 kilometer en volgens mijn vooraf gemaakte schatting zou ik dan nog zo’n 7 à 8 kilometer moeten lopen.

Na een prettig half uurtje ga ik weer op stap en ik kom al snel bij de ingang van het Park de Hoge Veluwe.Daar moet ik wel eerst een toegangskaartje à zeven euro kopen om er doorheen te mogen wandelen. Eigenlijk best wel vreemd. Maar goed, als ik even later een hert zie wegvluchten en de mooie omgeving van het jachtslot Sint Hubertus bewandel, dan is het die prijs wel waard. "Sint Hubertus?" zo schiet het door mijn hoofd, "daar kom ik toch helemaal niet langs?". Een snelle blik op mijn routeboekje geeft mij gelijk. Terwijl ik toch de juiste markering volg. En dan blijkt dat mijn oude boekje een hele andere, lees veel kortere route aangeeft. Van pak hem beet een euro of drie. Nu moet ik dus nog voor vier euro wandelen. Dat gaat zonder moeite en aan de rand van een stuifzand geniet ik van zon, omgeving, brood, en cola.

Ik moet wel bekennen dat na deze pauze de kilometers zich meer en meer laten voelen. Helemaal als er bij de Fransche Berg diverse trappen moeten worden overwonnen. Het blijft gelukkig droog want de lucht is ondertussen wel dreigend geworden. Ik kan zelfs ruiken dat er niet ver vandaan een bui is gevallen, heerlijke geur. Droog bereik ik de uitgang van het park nabij Otterlo. Een vriendelijk caissière vult op mijn verzoek mijn watervoorraad bij en via de Houtkampweg loop ik Otterlo binnen. Ik twijfel of ik gehoor zal geven aan de aanlokkelijke reclame van "verse maaltijdsalades" maar ik besluit om door te lopen. Echt honger heb ik niet en anders wordt het wel erg laat. Waar het Trekvogelpad naar links richting de kerk gaat, zie etappes 40-37, loop ik door richting de bushalte aan de Apeldoornseweg. Bij een benzinepomp koop ik een wel zeer gezonde avondmaaltijd: een mars, twee stroopwafels, en een flesje vruchtensap.

In afwachting van de bus, de vertraging van de trein van vanmorgen werkt tot hier door, nuttig ik één en ander. De bus komt klokslag acht uur en via station Ede-Wageningen trein ik terug naar Driebergen. Om negen uur ben ik weer thuis. Toch wel moe want inclusief een stuk verkeerd lopen en de langere route op de Hoge Veluwe heb ik 34 kilometer gelopen. Een nieuw record, en minstens zo belangrijk, ook fijn gewandeld.