Trekvogelpad, etappes 22 - 21, Hollandse Rading - Baarn

In plaats van naar Den Haag reis ik naar Hollandse Rading.
In plaats van per trein reis ik per auto.
In plaats van 's middags loop ik 's ochtends.
In plaats van duinen zie ik vooral bos.
In plaats van met Bob wandel ik met Deejay.
In plaats van Wassenaar is onze eindbestemming Baarn.
In plaats van in Leiden eet ik "gewoon" thuis.

In plaats van. Ja, plannen veranderen soms. Zeker als je wandelgezelschap (Bob) zich ziek afmeldt. Om op de geplande en vrijgenomen dag toch de wandelschoenen aan te trekken heb ik snel wat alternatieven bekeken. En daarvan komt etappe 22 en een stukje van 21 van het Trekvogelpad als beste uit de bus. Omdat Emmy 's ochtends een afspraak in Hollandse Rading heeft, kunnen wij, de hond heeft vandaag geluk, mooi met haar mee rijden.

Zo staan Deejay en ik op vrijdag 4 november 2005 om vijf over negen klaar voor de start. Die vindt plaats bij station Hollandse Rading. Onder de drukke en lawaaiige A27 door volgen we de aanlooproute langs de Vuurse Dreef. Als ik aan de linkerkant de bekende roodwitte markering zie, denk ik op het goede spoor te zijn. Het blijkt echter de markering van het Marskramerpad te zijn dat hier ook in de buurt loopt. We blijven dit volgen tot bij camping Fazantenhof. Daar gaat het Marskramerpad naar rechts, wij gaan een klein stukje rechtdoor en bij ANWB paddestoel 20023 komen we op etappe 22 van het Trekvogelpad. We zijn dan drie kwartier onderweg. En we passeren het Koos Vorrinkhuis. Bij dit NIVON-Natuurvriendenhuis is het nog verrassend druk. In Lage Vuursche zijn eventueel enkele horecagelegenheden te vinden.

Vanaf nu is het een kwestie van de markeringen volgen maar dat is zeker op het eerste gedeelte makkelijker gezegd dan gedaan. Hier en daar ontbreekt een markering of is erg onduidelijk. Ik raadpleeg dan ook veelvuldig het gidsje van het Trekvogelpad. En vooral met de hulp van de kaartjes komen we toch telkens weer daar waar we zijn moeten.

Het weer is prima om te wandelen. Lekkere temperatuur, de jas kan zelfs geruime tijd uit, en in het bos valt het met de wind reuze mee. Af en toe een zonnetje en je zal mij niet horen klagen. Dat doet Deejay ook niet. Waar het mag gaat hij lekker los. En waar het niet mag daar gaat hij keurig aan de riem. En wat een energie heeft dat hondje toch.

We zien op enkele ganzen na weinig trekvogels. Wel een bonte specht en van zeer dichtbij een boomklever. Ook zien we, zeker op het eerste gedeelte van etappe 22, veel hekwerk en slechte paden. Deejay vindt een modderpoel op zijn tijd wel lekker. Even de poten af laten koelen en hup, weer verder. We komen vandaag opvallend veel wandelaars en fietsers tegen. Mensen die net als wij nog van een lekkere herfstdag genieten.

Genieten doen wij op een bankje dat staat op het punt waar etappe 22 overgaat in 21. Het is kwart voor elf en tijd voor een pauze. We delen een bruine boterham met kaas en we drinken wat water. Nee, Deejay zit niet naast me op het bankje. Op het pad richting het bankje zijn we een tweetal grafheuvels (aan de linkerhand) gepasseerd en we hebben enkele "in rust zijnde" mierenhopen gezien.

De route gaat linksom een stille camping heen en we passeren het al even stille Bosbad.  Niet lang hierna, het is tien over half twaalf, komen we op het punt waar de route de spoorlijn Baarn - Hilversum kruist en recht toe, recht aan richting Kasteel Groeneveld gaat. Ik kijk eens naar Deejay. Die heeft energie genoeg en omdat ik zelf ook lekker loop en er nog zin in heb, besluit ik om niet het spoor te kruisen maar "onderlangs" naar links te wandelen tot we bij de volgende spoorwegovergang het Trekvogelpad weer tegenkomen.

Zo gezegd, zo gedaan. Een kleine tien minuten later lopen we weer op etappe 21 alleen gaan we nu richting etappe 22. Het landgoed rond Kasteel Groeneveld is voor mij bekend terrein want begin maart liep ik hier ook. Toen wandelde ik de andere kant op en in een compleet andere, lees besneeuwde wereld. Zie daarvoor etappes 21-19. Ineens realiseer ik mij dat ik ook toen met mijn zwager een andere wandeling had gepland. Die indertijd niet doorging door de slechte weersverwachting. Toeval?

Rond het kasteel is het wat drukker met wandelende mensen. Ik hoor en zie enkele buizerds. Zou die van Erik van Ommen er ook bij zitten? Zowel het kasteel als het landgoed zijn, nu ik niet word gehinderd door sneeuwbuien, beter te zien dan in maart. Fraaie omgeving. Het is twaalf uur als we voorbij het kasteel een bankje vinden waar we onze laatste pauze genieten. Bij het kasteel is voor de hongerige of dorstige wandelaar een "grand café".

Als we even later verder gaan richting station Baarn gaat de jas weer aan want nu de zon is verdwenen, voelt het direkt een stuk frisser aan. Af en toe valt er een spatje regen. Als het meezit kunnen we de trein van 12:53 halen. Maar dan houdt het op met zachtjes regenen en staan we zomaar tien minuten onder een dichte dennenboom te schuilen tot de ergste regen voorbij is. Onze trein is daardoor echter ook voorbij dus stappen we om 13:23 uur de volgende in.

We reizen vlot via Utrecht Centraal naar station Maarssen en na een wandeltoetje van 20 minuten zijn we moe (Deejay) en voldaan (ik) weer thuis. We hebben vandaag zo'n 14 kilometer gewandeld. Voor de verandering heb ik geen fototoestel meegenomen en ik heb daar geen spijt van gekregen. Ik heb "slechts" één mooie vliegezwam gemist.