Trekvogelpad, etappes 12 - 11, Zuiderwoude - Ilpendam

Marlies en Nick, mijn kinderen, vinden dat wij er eens een paar dagen uit moeten en zij sturen ons naar een bed and breakfast adres in Monnickendam. We verblijven daar in de Tuinkamer van Kamerverhuur Waterland en zoals vaker tijdens dit soort uitstapjes ga ik een dag (-deel) wandelen. Ik zoek en vind onder andere de Trouw-wandeling "De palingroute van Katwoude" en ik zie dat ook het Trekvogelpad hier de omgeving aandoet. Ik kies voor de laatste optie en zo wandel ik op zaterdag 21 januari 2006 (een deel van) de etappes 12, 11, en 10.

Het Trekvogelpad zelf komt niet in Monnickendam. Wel loopt daar het Zuiderzeepad en ik ontdek dat die route het Trekvogelpad kruist in het plaatsje Zuiderwoude. Dat klinkt eenvoudig maar het kost mij bijna een uur lopen om in Zuiderwoude te geraken. Het Zuiderzeepad volgt in Monnickendam namelijk niet de voor mij kortste weg. Maar goed, op de (Waterlandse) Zeedijk is het leuk wandelen. Het is helder weer en over het water van het Markermeer zie ik in de verte Marken. En veel eenden op het water. Ook hier in de gemeente Waterland wordt op zaterdag volop gevoetbald, paard gereden, en hard gelopen.

Na een aanloop van zo'n 5 kilometer arriveer ik in Zuiderwoude. Dit is het oudste dorp van Waterland en het heeft een rijke historie. In de 16e en 17e eeuw is het dorp bijna tweemaal zo groot als nu met industriemolens en schepen die varen op onder meer Suriname en de Oostzee. Door de grote veepest in de 18e eeuw raakt Zuiderwoude in verval. De nood was zo hoog dat de kerkklok aan Broek in Waterland werd verkocht. Nu is Zuiderwoude een aantrekkelijke plaats om te wonen en het heeft ongeveer 265 inwoners. En waar die klok heden ten dage uithangt? Bij de dorpskerk verruil ik het Zuiderzeepad voor het Trekvogelpad. Het is bijna half twaalf.

Met zicht op het water van de Kerk Ae wandel ik via etappe 12 richting Broek in Waterland. Ik moet bekennen dat ik wel eens makkelijker heb gelopen en als er een regenbui valt, vergaat mij de zin om naar Purmerend te lopen. Want dat is vandaag mijn beoogde einddoel. Gelukkig trekken beide buien snel over en vrijwel droog bereik ik Broek in Waterland. De kern van dit fraaie dorp dateert voor het overgrote deel van voor 1850. In het verleden was Broek in Waterland beroemd om haar netheid.

Nog steeds is het genieten van de schoonheid van het dorp met veel karakteristieke houten panden en de mooie aan het water gelegen kerk. Met een klok uit Zuiderwoude? Na 1959 is het dorp wat uitgebreid waardoor er thans zo'n 2300 inwoners wonen. En die boffen maar want aan de Dorpsstraat ligt Pannenkoekenhuis De Witte Swaen. En laat deze nu als één van de acht besten uit een test in de Toeractief van december 2005 komen. Ik neem geen pannenkoek maar de warme chocola met appelgebak, daar is die weer, smaakt ook prima. Ik ben niet de enige want er zijn meer wandelaars die dit pannenkoekenhuis hebben ontdekt. Ik las het betreffende artikel overigens pas 's avonds !

Zo'n versterkertje doet de mens goed en ik ben klaar voor de volgende etappe. Om half één ga ik vol goede moed op pad. Even lijkt de route mij terug te brengen naar Monnickendam maar op tijd buigt het Trekvogelpad naar links richting het plaatsje Overleek. Dit ligt aan een water met de naam De Leek. Zou dit van het engelse Lake komen, zo vraag ik mij af? Meertjes en ander water vind je hier in de omgeving genoeg. Het moet hier goed schaatsen zijn als er ooit nog eens een winter met natuurijs komt. Voorlopig houd ik het maar bij wandelen.

Regelmatig komt de zon tussen fraaie wolkenpartijen door en met het windje in de rug is het lekker lopen. Ik zie vooral ganzen, eenden, zwanen, en blauwe reigers in het vlakke landschap. En ik zie een torenvlak die zich enige tijd van dichtbij laat bewonderen. Langs boerderij "De tijd zal 't leren" kom ik bij het water van de Purmer Ringvaart en daar wordt etappe 11 zomaar etappe 10.

Het valt me op dat het land aan mijn rechterhand vele meters lager ligt dan het water van de Ringvaart. In de verte zie ik de kerktorens van Ilpendam. Als ik dichterbij kom, zie ik op één daarvan dat het al weer twee uur is geweest. Ilpendam dankt zijn naam, en geografische ligging, aan het feit dat in de twaalfde eeuw een dam in het riviertje De Ilp werd aangelegd. Ilpendam breidt zich de laatste jaren voorzichtig uit en heeft ongeveer 1900 inwoners. Via het Trekvogelpad slinger ik het plaatsje door tot bij de veerpont die mij naar de overkant van het Noord Hollandsch Kanaal brengt. Hier verlaat ik het Trekvogelpad en volg het kanaal tot in Purmerend. Daar wacht Emmy en onder het genot van een kop koffie met, het wordt eentonig, appelgebak, vertel ik haar dat ik ondanks een matige start toch lekker heb gewandeld.

Rest mij nog te vertellen dat ik mijn totale wandelafstand op zo'n 22 kilometer schat. Vijf in de aanloop naar Zuiderwoude, twaalf op het Trekvogelpad, en nog eens vijf in de uitloop naar Purmerend. En dat het droog is gebleven, ondanks steeds dreigender wordende luchten.