Texelpad, Waddenkust

Deze pagina bevat mijn ervaringen met de wandeling langs de Waddenkust, een gedeelte van het Texelpad.

Je vindt hier informatie over mijn voorbereiding, over de heen- en de terugreis, en uiteraard over de wandeling zelf.

Na overleg met het thuisfront wordt woensdag 26 september 2001 als "de dag" geprikt waarop ik mijn eerste etappe zal gaan lopen. Consequentie van deze dag is dat ik niet over de auto kan beschikken en dat ik aangewezen ben op het openbaar vervoer. Via diverse internetsites kom ik erachter dat als ik de eerste trein, van 6:14 uur, uit Maarssen neem, ik om even voor negen uur voet aan Texelse wal kan zetten.

Het vervolg van de reis is afhankelijk van welke etappe(s) ik van de wandeling wil gaan doen en in welke richting ik dat denk te gaan doen. Kies ik voor de Waddenkant met in deze tijd van het jaar vermoedelijk veel (trek-) vogels, of kies ik voor de Noordzee kant met wandelgenoegens langs het strand? Start ik direct vanaf de boot met wandelen of ga ik met de bus naar een andere startplaats en kies ik dan een traject dat eindigt bij de boot? Wil ik ergens wat kunnen eten of lunchen of neem ik zelf voldoende proviand mee?

Zo zijn er nog meer mogelijkheden te bedenken. Zeker is wel dat ik het deel door het Oude Land vooralsnog laat voor wat het is. Niet omdat dit gedeelte niet mooi is maar omdat ik vind dat als je op een eiland wandelt er wel water zichtbaar moet zijn en omdat ik vroeger al eens rond en over de Hoge Berg heb gewandeld. Mijn voorkeur gaat uit naar de etappe van De Cocksdorp langs de waddenkant naar het zuiden. En waar dat eindigt?

Gelet op de reismogelijkheden wil ik voor de terugreis proberen de boot van 17:05 uur te halen waardoor ik om 20:17 uur op station Maarssen hoop te zijn zodat ik op tijd thuis ben om Nick en Marlies nog even te zien. Emmy moet al vroeg naar haar werk. Dit betekent dat de tijd die ik heb om te wandelen, ligt tussen 9:00 en 17:00 uur. Ruim voldoende om er een heerlijke dag van te maken.

Om de trein van 6:14 uur uit Maarssen (dit is de eerste mogelijkheid) te halen uiterlijk 6:00 uur de deur uit, dus om 5:00 uur opstaan! Ontbijten en laatste dingen inpakken. Deze keer neem ik de verrekijker mee in combinatie met de Olympus Trip van Emmy.

De trein van 6:14 uur vertrekt mooi op tijd maar de vreugde is van korte duur. Net voorbij Breukelen (what's in a name) wordt omgeroepen dat i.v.m. een breuk van de bovenleiding de trein niet verder gaat dan Abcoude. De conducteur, die even later persoonlijk langs komt, raadt aan om met dezelfde trein mee terug te gaan naar Utrecht en aldaar verder te kijken. Een medereiziger geeft de tip voor reizigers naar Amsterdam, zoals ik, om in Abcoude de bus richting A'dam te nemen. En, ik sta nog te twijfelen wat te doen, op het perron in Abcoude wordt omgeroepen dat over enkele minuten toch een trein zal binnen komen die doorgaat naar Amsterdam. Op hetzelfde moment vertrekt de andere weer richting Utrecht. Dat alternatief valt dus vanzelf af.

Ik besluit om af te wachten tot uiterlijk 7:34 uur. Is er dan nog niets dan ga ik terug richting Utrecht om de NS-wandeling Zwolle-Wezep te doen. Even later rijdt er op volle snelheid een intercity voorbij richting A'dam. Volop gemopper, en veel mobiel gebel, van mede lotgenoten. Nadat er ook nog een goederentrein is gepasseerd, stopt om 7:07 uur, hoera, de anders doorrijdende intercity en even later ben ik weer op weg. Zonder problemen, waar is die gebroken bovenleiding?, bereiken we Amsterdam waar blijkt dat ik in dezelfde trein kan blijven zitten omdat die doorgaat naar Den Helder.

Om 8:36 ben ik in Den Helder. Helaas is één minuut eerder mijn geplande boot vertrokken. Dit betekent wachten op bus 34 die mij om 9:16 naar Den Helder Haven brengt voor de boot van 9:35 uur, één uur later dan gepland. Ik dood de tijd onder het genot van een espresso, sla wat "proviand" in bij de Wizzl, en slenter wat rond door het gemoderniseerde centrum van Den Helder. Bij het loket van Connexion (de bus) koop ik alvast een zogenaamd Texel-ticket à f. 7,00. Hiermee kun je de hele dag van iedere bus op Texel gebruik maken. Dat lijkt me wel handig. Ook krijg ik de dienstregeling, die hier en daar blijkt af te wijken van hetgeen ik via internet had gezien. Zo zie je maar dat internet niet altijd even betrouwbaar is. Blijf attent.

Was de lucht onderweg grauw, grijs, en mistig, hier in Den Helder verandert dat in grauw, grijs, en blauw.

Bij de boot, De Schulpengat, zijn veel fietsers, "senioren", Duitsers, en een enkele school. Verder is het rustig. Keurig op tijd vertrekt de boot en na 15 minuten wordt Texel bereikt. Na de overtochten naar Terschelling is dit niets. Toch geeft zo'n bootreisje, al is het maar 15 minuten, je altijd een apart gevoel. Of je naar een andere wereld gaat. Ook de lucht van het zeewater en het gekrijs van de meeuwen helpen aan het tot stand komen van dat gevoel mee.

Bus 27 staat al te wachten. Exact tien uur vertrekken we om na allerlei leuke omwegen waarbij veel bekende plekjes voorbij komen tegen elven in De Cocksdorp te arriveren. In de bus zie ik nog twee andere "Texelpaden" waarvan het ene stel bij de Slufter uitstapt en het andere zit nog in de bus als ik in De Cocksdorp uitstap. Ik koop en schrijf eerst een ansichtkaart voor het thuisfront en nadat ik deze gepost heb, kan ik om tien over elf onder een blauwe lucht met mijn wandeling beginnen.

Volgens het boekje gaat de etappe van De Cocksdorp langs de waddenkant via de dorpjes Oost en Oosterend naar De Wijde Blick, een boerderij vlakbij het dorpje De Waal, en is dan 19,5 kilometer. Ik besluit beide dorpjes in dit geval niet links maar rechts te laten liggen en zoveel mogelijk de waddenkant te volgen tot in Oudeschild. Daar zie ik dan wel hoe ik met mijn tijd uitkom en wat ik verder doe: de bus pakken richting boot of doorwandelen tot de boot.

Voorlopig ben ik nog niet zover. Al snel verschijnen de eerste vogels op het langzaam vollopende wad en even later zie ik veel, echt veel, lepelaars. Over een afstand van een paar honderd meter tel ik er zeker 24! Een vijftal zit dicht aan de dijk en laten zich goed bekijken. Naast lepelaars zitten er verschillende andere soorten vogels zoals scholeksters, meeuwen, eenden, enzovoort. Kluten zie ik hier niet en die zal ik vandaag verder niet in de kijker krijgen.

Rond 12:30 uur passeer ik restaurant Prins Hendrik zonder dit te hebben bezocht. Omdat het achter de waddendijk ligt, heb ik het ook niet gezien. Ik passeer tevens de twee dames die ik eerder al in de bus naar De Cocksdorp met het boekje van het Texelpad heb gezien. Het dorpje Oost laat ik voor wat het is. Ik volg de waddendijk, terwijl de twee andere "Texelpadsters" netjes de route volgen en over de dijk uit beeld verdwijnen. In het gebied De Schorren zit een torenvalk goed zichtbaar op een paal te rusten en, het is inmiddels bij enen, ik besluit zijn voorbeeld te volgen. Uiteraard niet op een paal, maar in het gras aan de waterkant.

Op de waddendijk is het goed lopen, hoewel ik af en toe het gras op de top van de dijk opzoek omdat de geasfalteerde ondergrond enigszins afloopt naar links. En dit merk ik na verloop van tijd aan een opkomende blaar aan de onderkant van mijn linkervoorvoet. Het is sowieso leuk om zo hier en daar over de dijk heen het "binnenland" in te kijken. Veel fietsers passeren en sporadisch kom ik andere wandelaars tegen. Voorbij de Schorren komt het water tot aan de voet van de dijk. Hier zitten veel (eider-) eenden. Het dorp Oosterend vergaat het op dezelfde manier als Oost, ik ga hier aan voorbij en volg nog altijd de waddenkust. Bij de IJzeren Kaap is het tijd voor een hapje, drankje, en even rust voor de voeten. Omdat de zon er wel aan zit te komen, maar er nog net niet is, ga ik na een kwartiertje weer op pad. Er moet nog flink doorgelopen worden om de boot van 17:05 uur te halen.

Mooie luchten over de Waddenzee. Ik praat even met een vogelaar die hoopt op een paar geoorde futen of zeldzame eenden tussen de massaal aanwezige watervogels. Af en toe wordt de stilte van water, wind en vogels verbroken door passerende straaljagers die op Vlieland aan het oefenen zijn. Voor de rest is het heerlijk stil, geen auto's of ander lawaai.
Ik loop in aangename wandeltemperaturen met weinig wind en als de zon ook nog besluit te voorschijn te komen, zul je mij vandaag niet over het weer horen klagen.

Het is net half vier geweest en tijd voor de volgende pauze. Ter hoogte van Zandkes Kleiput, een mooi stukje binnendijks gebied met oude zogenaamde doorbraakkolken, heerlijk aan de waddenkant in het zonnetje. Ondertussen is het besef gegroeid dat ik de geplande boot niet zal halen en dat het nu de boot van 18:05 uur zal gaan worden. Het is hier in het zonnetje zo aangenaam dat het eventuele alternatief om in Oudeschild met wandelen te stoppen en daarvandaan de bus naar 't Horntje te nemen door de tijd wordt achterhaald. Dus zo meteen lekker doorwandelen en dan maar een uur later thuis. Ik kan er ook niets aan doen dat de NS vanochtend vroeg niet meewerkte.

Na een heerlijke pauze, die best wat langer had mogen duren, ga ik weer op stap voor de laatste etappe. Ik passeer Oudeschild, een leuk plaatsje met een grote nieuwe recreantenhaven en een gezellige oude haven, tevens thuishaven van de Texelse vissersvloot. "Zoef zoef" doen de grote windmolens. De twee echte molens hoor ik niet. Zij draaien vandaag niet. Er passeren steeds minder fietsers en wandelaars. Ter hoogte van de gerestaureerde Oude Schans klim ik op de dijk om te genieten van een mooi uitzicht op de Schans en op de Hoge Berg. Texel mag er wezen.

Net voor de lange bocht naar links ter hoogte van Ceres staat een verbodsbod maar ik besluit dat dat vandaag voor mij niet geldt en ik loop rustig door. De steeds lager staande zon verlicht op een prachtige manier de Waddenzee. Dit zijn beelden die je zelf moet zien. Zoiets laat zich zelden goed op foto vastleggen. Misschien ook wel omdat geluid en geur daarbij ontbreken?

"Tot hiertoe en niet verder".
Dit is de tekst die staat op een door de op Texel wonende Jan Wolkers gemaakt monument waar ik langs kom. Zo'n tekst roept wel wat vragen op. Mag ik niet verder en moet ik nu terug? Of, stel dat je vanaf de boot deze richting op bent gaan wandelen, moet je dan nu al terug? Of slaat de tekst niet op de wandelaar maar op mogelijk (zeer) hoog water? In ieder geval vind ik het een mooi monument en of het nu Jan Wolkers zijn bedoeling is of niet, de tekst zet mij wel tot denken.

In de verte zie ik 't Horntje naderen en ik zie mijn gemiste boot vertrekken. Ik kom een half uur tekort waardoor ik nu een half uur over heb. Ik neem een laatste pauze, zie wat smienten op het wad en een tapuit op de dijk, en na het laatste stukje wandeling arriveer ik om 17:40 bij de haven. Ik neem daar een foto van de "wegwijzer" waarop het Texelpad staat aangegeven, zowel richting De Koog als richting Den Burg, en ik bedenk dat ik weer best veel van de route ben afgeweken. Desondanks heb ik een heerlijke wandeldag achter de rug die toch mede dankzij het Texelpad tot stand is gekomen. Ik eet mijn laatste appel op, besluit dat het cafetaria bij de haven te duur en te onvriendelijk is, bel even naar huis dat ik bijna onderweg ben, en inmiddels is ook de boot weer gearriveerd.

Ik scheep mij in en na een vlotte overtocht en busreis ben ik terug op station Den Helder. Ik koop in de Wizzl een flesje drinken en wat te eten en zoek daarna een goed plekje onderin de gereedstaande dubbeldekker. Mijn hoofd gloeit en mijn vermoeide voeten leg ik (op een krant) op de bank tegenover mij. Ondanks de vertraging op de heenreis vind ik het nu heerlijk om in de trein te zitten en niet zelf nog met de auto naar huis te hoeven rijden.

Ik reis vlot terug en ik blijf in de intercity tot in Utrecht waarvandaan ik de stoptrein neem terug naar Maarssen waar ik om kwart over negen aankom. Even later ben ik weer thuis waar de kinderen slapen, Emmy naar haar werk is, en de hond er nog een keertje uit moet. En dan heb ik voor vandaag genoeg gelopen.