Texelpad, Noordzeekust zuid

Deze pagina bevat de beschrijving van mijn wandeling langs het zuidelijke deel van de Noordzeekust, het gedeelte van het Texelpad dat loopt vanaf de veerboot in 't Horntje naar De Koog.

Je vindt hier informatie over de voorbereiding, de heenreis, en de daadwerkelijke wandeling.

Omdat ik deze etappe over twee dagen heb gecombineerd met de etappe  Noordzeekust noord  staat daar informatie over dat deel van de wandeling en over de bijbehorende terugreis.

De vakantie is voorbij; het dagelijkse ritme van werk, school en sport is (bijna) weer opgepakt; en het is september. Tijd voor het Texelpad. Nadat ik in september vorig jaar de etappe  Waddenkust  heb gelopen, hetgeen uiteindelijk resulteerde in een wandeling langs de Waddenkant van De Cocksdorp naar 't Horntje (veerboot), is het plan dit keer om de twee "Noordzeekust" etappes te gaan lopen. Deze etappes zijn resp. 16.5 en 19 kilometer lang, samen dus 35.5 km en dat vind ik teveel van het goede om op één dag te wandelen. En dat betekent dat ik beide etappes verdeeld over twee dagen ga lopen.

Gelet op het werkrooster van Emmy en het schoolkamp van Nick heb ik twee opties. Donderdag 12 en vrijdag 13 september of een week later, donderdag 19 en vrijdag 20 september met hierbij als alternatief een verschuiving naar vrijdag 20 en zaterdag 21 september. Als dinsdag 10 september de weersvooruitzichten er voor de rest van de week veelbelovend uitzien, besluit ik om op 12 en 13 september de wandelschoenen aan te gaan trekken.

Het plan is om op donderdag het zuidelijk deel van de Noordzeekust te gaan lopen, vanaf de boot bij 't Horntje naar De Koog. Op vrijdag is dan het noordelijke deel van de Noordzeekust aan de beurt waarbij ik nog niet goed weet of ik van De Koog naar De Cocksdorp zal lopen of dat ik deze etappe andersom zal doen. Ik besluit om dit van het gevoel van het moment te laten afhangen. Bij beide opties zal ik 's vrijdags gebruik moeten maken van de bus.

Twee dagen onderweg betekent dat er ergens overnacht zal moeten worden. En daar gaan we internet voor gebruiken. Via de site van de  VVV van Texel  lukt het uiteindelijk na vele vruchteloze telefoontjes een kamer in een pension in De Koog te boeken. Vrijwel alles zit vol of er is geen belangstelling om een eenzame wandelaar onderdak te bieden. Het lijkt eenvoudiger om iets voor twee personen te boeken dan voor één persoon.
Verder gebruik ik internet voor het maken van mijn reisschema, inklusief eventuele bustijden op Texel en Emmy heeft van te voren alvast een zogenaamd Waddenbiljet voor mij gekocht (zie bij Texelpad). Vanaf januari 2004 is dit biljet helaas verdwenen uit het NS assortiment.

Het is donderdag 12 september 2002. Omdat ik sinds enige tijd een voordeelurenkaart van de NS heb en omdat deze uren pas vanaf negen uur des morgens voordeel opleveren, is dit tijdstip de basis voor mijn reisschema naar Texel.E.e.a. betekent dat ik om 7 uur op sta, ontbijt en de laatste zaken in mijn rugzak stop. Dit keer neem ik geen verrekijker mee maar wel mijn fototoestel (spiegelbeeld met o.a. 70-210 mm zoomobjectief).

Na afscheid te hebben genomen van Marlies en Nick brengt Emmy mij om even over half negen met de auto naar het station. Kus, kus, en ik vertrek keurig op tijd om 08:47 uur richting Utrecht. Het is de bedoeling om vanuit Utrecht de intercity, voordeel 1 want ik kan lekker blijven zitten, naar Den Helder te nemen. Deze behoort om 09:16 uur te vertrekken, voordeel 2 want voordeeluren zijn nu ingegaan, maar ja, de NS maakt het weer eens spannend, trein vervalt. Dan hoor ik omroepen dat er om 09:10 uur een internationale trein naar Amsterdam vertrekt en het lukt mij op het nippertje om deze te halen. Weliswaar rest slechts een plekje op het balkon maar ik ben in ieder geval zonder vertraging onderweg. En als het ook nog lukt om in Amsterdam een aansluiting te vinden die mij toch volgens planning om 11:06 uur in Den Helder brengt, zul je mij dit keer niet horen klagen over de NS.

In Den Helder vertrekt 10 minuten later de bus naar de veerboot. Die 10 minuten geven mij net genoeg tijd om in de Wizzl nog een fles "diverse bosvruchtensap" en een Mars te kopen. Dit samen met 4 bruine boterhammen met kaas, een banaan, een drinkbeker water, 2 pakjes Liga evergo en wat druivensuiker, moet voldoende zijn om de dag door te komen. De goed gevulde bus is vlot bij de boot die precies op tijd om 11:35 uur vertrekt. Het is zo'n graad of twintig, de zon schijnt in een blauwe lucht waarin hier en daar toch flinke wolken voorbij trekken, en er staat een stevige noordooster wind. Die beweegt een windsurfer met hoge snelheid over het golvende water van het Marsdiep. De veerboot doet een kleine twintig minuten over de overtocht en om vijf voor twaalf zet ik voet op Texel. Het is niet erg druk op de boot. Voornamelijk jonge mensen met kleine of zonder kinderen en oudere mensen zonder of met kinderen die (allang) niet meer mee gaan op vakantie.

Nadat ik mijn lange broek heb afgeritst tot korte broek en een pet op heb gezet tegen al te felle zon, begin ik om exact twaalf uur in 't Horntje aan de etappe "Noordzeekust zuid". Deze etappe bestaat uit drie delen met lengtes van 4.5, 5.8, en 6.2 km en moet mij uiteindelijk in het 16.5 km verderop gelegen De Koog, het eindpunt voor vandaag, doen belanden. Ik loop deze keer op mijn sandalen en hoewel dat lekker luchtig is en vooral op de stukken over het strand heerlijk loopt en ze uitgetrokken makkelijk meenemen, heb ik over beide dagen gezien spijt dat ik niet mijn gewone wandelschoenen heb aangedaan. De routes zijn weliswaar prima te bewandelen, maar de schoenen geven toch beter steun dan de sandalen. En dat ga je na verloop van tijd toch merken.

Het eerste deel van de etappe voert o.a. langs de Mokbaai waar wat plevieren, eenden en tapuiten zitten. Als je naar rechts kijkt, heb je zicht op Den Hoorn met zijn beroemde kerkje en verder weg kun je de Hoge Berg ontdekken. Op dit gedeelte veel toren(?)valkjes. In dit deel zit ook een aanpassing van de route. Als je van het onverharde deel op de weg komt en daar een slinger rechts- en linksom zou moeten maken, steek je nu de weg schuin naar rechts over en ga je direkt een graspaadje op. Je vermijdt hierdoor een stuk asfaltweg en het maakt de route iets korter. Even later steek je camping Loodsmansduin dwars over. Best wel leuk. Tevens heb je hier de mogelijkheid om in één der wasgelegenheden je watervoorraad bij te vullen, en om naar de wc te gaan.

Om tien over één heb ik de eerste 4.5 km achter de rug en het is tijd voor een korte lunchpauze. Het is heerlijk rustig onderweg, de wolken zijn verdwenen en het is prachtig wandelweer. Toch lijkt het of ik deze keer meer moeite met het lopen heb dan ik gewend ben. Dit kan te maken hebben met een zeer pijnlijke onderkant van mijn rechtervoet. Of, zoals Nick het zou zeggen: "gewoon".

Genoeg geklaagd, eerst maar eens wat over de markering. De route is met behulp van de geelrode markering meestal goed te volgen. Waar de markering ontbreekt, biedt het boekje wel een uitweg, en anders hebben we ook nog ons boerenverstand om op terug te vallen. Wat mij opvalt, is dat de afstanden die op de diverse Texelpad wegwijzers worden aangegeven nog al eens afwijken van de afstanden die in het boekje worden vermeld. En ik kan niet zeggen dat ik ervaar dat de route veel anders, lees korter, is dan volgens het routeboekje.

Goed, verder gaat het voor de volgende 5.8 km. Dit deel van de route loopt over de Westerduinen waarbij je duinen, hei, en bos passeert. In de poeltjes die her en der in de bijna uitgebloeide hei liggen, zie ik regelmatig kikkers. Ook zie ik, en dat geldt voor beide dagen, veel vlinders, en helikopters. Hier en daar zitten al eetbare bramen aan de struiken en af en toe snoep ik daar wat van. Ik kom nog steeds weinig andere wandelaars tegen. Waar de route fietspaden of weggetjes volgt of deze kruist, is het drukker. De meeste mensen lijken zich per rijwiel te verplaatsen en dat is op dit mooie eiland zeker niet verkeerd. Wanneer gaan wij een rondje Texel fietsen, Ed?

Note: deze fietstocht heeft op zaterdag 29 mei 2004 plaatsgevonden!!!

Het loopt tegen tweeën en ik versterk de inwendige mens op een bankje, vlak voordat de route mij het bos invoert. Weer een hele andere omgeving. Mezen en goudhaantjes begroeten mij op mijn tocht door het bos en ook hier de nodige vlinders. Een heerlijke dennengeur prikkelt mijn neus en de ruisende wind doet denken aan het geluid van de zee. De uitspanning 't Turfveld is dicht maar dat deert mij niet omdat ik toch niet van plan was hier iets te nuttigen. Veertig minuten later zit dit gedeelte van de etappe er op en ik begin aan de laatste 6.2 km.

Aan het strand is het stil en, op enkele wandelaars na, verlaten. Pas in de verte bij een volgend duinovergang met enkele strandtentjes (en vermoedelijk een parkeerplaats) is er de drukte die je met dit mooie weer zou verwachten. Ik zoek een beschut plekje tegen de duinrand, trek bijna alles uit, smeer mezelf toch maar in met zonnebrandcrème, en geniet van de zon, de zee, en het goede leven.

Het loopt tegen half vijf als ik op pad ga voor de laatste etappe van vandaag. Ik besluit om over het strand langs de kustlijn naar De Koog te wandelen en dus niet de officiële route te volgen die na een stuk strand via duin en bos tot in De Koog loopt. Deze richting moet je wel op als je een bezoek wil brengen aan Natuurcentrum Ecomare. Gesterkt door de lange pauze bereik ik ondanks flink wat tegenwind al na een uur De Koog. Hier is het wel drukker op het strand en bij de strandtentjes die op deze mooie nazomerse dag nog goede zaken doen.

Ik koop de gebruikelijke ansichtkaarten voor het thuisfront en ik vind al snel de weg naar de Boodtlaan. Op nummer 26 is mijn pension, de Zilvermeeuw. José verwelkomt mij en zij brengt mij naar mijn kamer. Die ziet er goed uit, gezellig en licht, goed bed, lekker zitje, en een ruime van alle gemakken voorziene badkamer. José legt nog wat praktische zaken uit en één daarvan is dat 's morgens vanaf negen uur van het ontbijt kan worden genoten. Voor mijn plannen is dat eigenlijk te laat want ik heb inmiddels besloten om de etappe van morgen in de richting van De Cocksdorp naar De Koog te lopen. En om niet te veel tijd te verliezen, wil ik het liefst de bus van 08:44 uur naar De Cocksdorp nemen. Als ik dit aan José vertel, is dat geen enkel probleem. Mijn ontbijt zal om een uur of acht gereed zijn, en ook zal zij zorgen voor wat extra's zodat ik een lunchpakket voor onderweg kan klaarmaken. Prima, deze klantvriendelijkheid. Maar het wordt nog beter. Een paar minuten later klopt José aan en zegt dat ik de volgende ochtend om kwart over acht met haar vriend met de auto mee kan rijden naar De Cocksdorp. Het ontbijt zal om kwart voor acht gereed staan. Geweldig.

Ik pak eerst mijn rugzak uit en vervolgens neem ik een heerlijke douche. Opgefrist en wel ga ik om half zeven de deur uit op zoek naar wat eetbaars. Al snel kom ik in het toeristische centrum van De Koog en ik kies uit de veelheid van restaurants en eetgelegenheden het Italiaans restaurant Italia. Hier eet ik een lekkere cannelloni (met vlees gevulde pasta) en ik raak aan de praat met een serveerster die getooid gaat met echte en lange dreads ("Bob Marley haar"). Zij blijkt net als ik een liefhebber te zijn van goede reggaemuziek. Ik sluit mijn overigens prima maaltijd af met een lekkere Texelse koffie.

Ondertussen begint het buiten te schemeren en ik besluit om nog even naar het strand te lopen om van de zonsondergang te genieten. Dat plan hebben meer mensen en het is gezellig druk bij het strand. Terwijl ik wacht op de ondergaande zon bel ik even met het thuisfront. Daar is alles oké. De zonsondergang is de moeite waard en via een ommetje door De Koog loop ik terug naar het pension. Daar zet ik met het aanwezige koffiezetapparaat een lekker kopje thee, lees wat in het boekje van het Texelpad over de etappe van morgen, en ik kijk naar de Texelse tv-zenders. Na een aangenaam bad, ik kon het niet laten, stap ik om bij elven in bed. Moe maar voldaan van een heerlijke wandeldag.

Zie  Noordzeekust noord  voor het vervolg op deze wandeling.