Ravenspoor

Ravenspoor is een fraaie voettocht van circa 7 kilometer, die begint en eindigt op een steenworp afstand van Vogelbescherming Nederland, het NS-station Driebergen-Zeist. De route duurt circa anderhalf uur en leidt door verrassende landgoederen, waar cultuur en natuur in de loop van deze eeuw nauw met elkaar verweven zijn geraakt.

Aldus de tekst op de door On Track in 1999 uitgegeven folder. Die folder kostte toen f 2,95 en dat klopt want in 1999 hadden we nog geen euro's. En in 1999 spraken we ook nog over deze eeuw als we het over begin 1900 hadden. En tenslotte zat de Vogelbescherming toen nog "op een steenworp afstand" van station Driebergen-Zeist. Het moge duidelijk zijn dat deze wandeling al geruime tijd in mijn bezit is. Maar zie, op zondag 4 november 2007 ga ik het Ravenspoor dan toch volgen.

Om even over negen uur trek ik de huisdeur achter mij dicht en ga op stap. Dat doe ik lopend want vanaf mijn flat in Zeist is het een goede twee kilometer lopen naar het punt waar ik de wandeling denk te gaan beginnen. Het is tien graden, rustig en bewolkt weer. Een enkele vroege fietser passeert en tegen half tien maak ik de eerste foto van een paddestoel. Dit is er niet zomaar één want het is ANWB-paddestoel nr. 21334 en deze wordt genoemd bij punt 6 van de route. Ik pak hier het Ravenspoor op en doe dat door vanaf de paddestoel de Arnhemse Bovenweg over te steken, een klein stukje naar rechts te lopen (richting Zeist) om vervolgens linksaf de oprijlaan van De Breul in te gaan. Ik vond dit punt in de routebeschrijving niet erg duidelijk maar op boven genoemde manier moet het goed gaan.

Landgoed De Breul is verrassend mooi en ik zie er verschillende boomklevers en een boomkruiper. Van de eerste zal ik er vandaag meer zien, evenals vinken, (staart-) mezen, en goudhaantjes. Ik loop een stukje op met een oudere dame die hier haar dagelijkse wandelingetje maakt. Zij wijst mij op een blauwe reiger die geduldig in een vijver op zijn zondagse ontbijt staat te wachten. Zeker geen verkeerd gebied om je dagelijks loopje te hebben. We wensen elkaar een prettige zondag als zij bij de Driebergseweg rechtsaf richting de koffie gaat. Voor mij zal dat nog even duren. Horeca is trouwens dun gezaaid op deze wandeling. Alleen station Driebergen-Zeist en het daar in de buurt gelegen Princenhof (zie onder) bieden de mogelijkheid voor een hapje en of drankje.

Langs de Driebergseweg passeer ik aan de linkerhand een groot huis waarvan de tekst op twee palen bij de ingang mij vertelt dat het huis Bornia heet. Later zal de route mij over het gelijknamige landgoed voeren en ik vraag me af of dit huis de woning was van de voormalige eigenaar van het landgoed, Wetstein Pfister. Maar eerst passeer ik het station dat uiteraard een goede start en finish voor deze wandeling biedt. Het Vogelinformatiecentrum van de Vogelbescherming zit thans niet meer aan de Driebergseweg maar is te vinden aan de Boulevard in Zeist. En dat ligt niet echt meer op deze route.

Tussendoortje. Omdat huis en landgoed Bornia mij toch bezig blijven houden , besluit ik mijn geluk eens op Google te zoeken. Als zoekcriteria geef ik "huis+Bornia" op en zie, de eerste twee gevonden items vertellen mij alles wat ik wilde weten. Met name de site van Kastelen in Utrecht verschaft mij veel leesplezier. En is het toeval dat middenin het verhaal over Bornia een link staat naar Coelhorst? Want daar ben ik enkele wandelingen terug met Bob langs gekomen ......

Goed, verder met het Ravenspoor. De route begint dus eigenlijk bij het station en zoals onder punt 1 staat beschreven, wandel ik tussen de zuiltjes door het park binnen. Een eerdere wandeling, de NS wandeling Utrechtse Heuvelrug, loopt hier geruime tijd gelijk aan het Ravenspoor. Hier en daar staan (echte) paddestoelen en op de hockeyvelden wordt druk gesport. Ik sport ook en na het oversteken van de Arnhemse Bovenweg en de spoorwegovergang wandel ik rechtsaf landgoed Bornia binnen (punt 2 van de route). Hier wordt het langzaam aan ook weer stiller want rond het station hoor je veel trein- en autolawaai. Verder is het een heerlijke rustige route.

Landgoed Bornia. Daar valt veel over te vertellen want ik val er van de ene in de andere verrassing. Voorop staat uiteraard de natuur die met zijn fraaie herfstkleuren zelfs deze grijze zondag een warm aanzien geeft. Maar daarnaast heeft Wetstein Pfister, de voormalige eigenaar die van beroep irrigatiedeskundige was, zijn professie op zijn landgoed aardig in de praktijk gebracht. Zo passeer ik restanten van perronnetjes waar hij een treintje langs liet rijden, met de hand gegraven kanaaltjes en vijvers waar hij zijn gasten in punters rondvoer, onverwachte bruggetjes en zelfs een heuse "berg" met een tunneltje. Tot slot wil ik nog noemen een chaletachtig theehuis dat bovenop een ijskelder aan één van de fraaie vijvers staat. Helaas wordt daar heden ten dage geen thee meer geschonken of ijs verkocht. Wel wordt hier genoeg gewandeld want naarmate de zondagse tijd verstrijkt, komen steeds meer mensen naar buiten om nog een proefje van de herfst nemen.

Gelukkig heeft ook de natuur een belangrijke plaats in Bornia. Op het Ravenspoor zou je, als je er in het juiste jaargetijde wandelt, zelfs raven en wespendieven kunnen zien. Ik zie vooral paddestoelen, een enkele Vlaamse gaai, en een eekhoorn. Die ziet mij ook en is verdwenen voor ik een foto van hem of haar kan maken. Na Bornia voert de route over Groot en Klein Heidestein maar dat maakt volgens mij weinig verschil. Het blijft prettig wandelen.En als het prettig is, gaat de tijd meestal ook snel en om tien voor elf maak ik mijn tweede foto van ANWB-paddestoel nummer 21334. Rest nog de twee kilometer terug naar huis. Daar aangekomen heb ik ruim 11,5 kilometer gelopen en daar heb ik zo'n drie uur over gedaan. Een welbestede zondagmorgen in een mooie omgeving waar ik zeker nog wel eens zal gaan wandelen.

Honden kunnen eventueel mee maar dan mag je niet over de opstapjes en dus niet door Groot Heidestein. Je kunt als alternatief om dit gebied heen wandelen. Dat is wel iets verder en je loopt kans enkele verrassingen van Wetstein Pfister te missen.

Om mijn verhaal correct te eindigen hier de tekst over het Ravenspoor zoals die momenteel op de website van On Track is te lezen:

Ravenspoor is een fraaie voettocht van 7 km, die begint en eindigt bij NS station Driebergen-Zeist. In 1,5 uur ontdekt u verrassende landgoederen, waar cultuur en natuur in de vorige eeuw nauw met elkaar verweven zijn geraakt.
Bij het eindpunt is een pannenkoekenrestaurant (dagelijks vanaf 10 uur).

Om helemaal compleet te zijn: het (pannenkoeken-) restaurant heet "Princenhof" en is op het moment dat ik er langs wandel dagelijks vanaf 11 uur geopend behalve op dinsdag want dan is het gesloten. En ze zoeken bedienend personeel maar dat terzijde.