Het Ooievaarspad doet zijn naam alle eer aan want onderweg laten vele ooievaars zich zien. Of dit nu nog echt wilde ooievaars zijn, daar doe ik liever geen uitspraak over. De rondwandeling, die ik op zaterdag 17 februari 2001 samen met Bob loop, start en eindigt in Nieuwpoort en gaat langs het streekcentrum Ooievaarsdorp Het Liesvelt, door weilanden en over groene kaden in het poldergebied nabij Nieuwpoort en Groot-Ammers.

Het Ooievaarspad is wandeling nummer 14 uit de serie "Lopen door de Lage Landen" uit het Algemeen Dagblad magazine en is een tocht van 16 kilometer lengte, maar Bob en ik besluiten onderweg om de 12 kilometer variant te nemen. Wij lopen daar zo'n 3½ uur over en onze start is om 10:45 uur. Bob komt per trein uit Leiden naar station Woerden, alwaar ik hem met de auto afhaal. Vanuit Woerden rijden we in een half uurtje naar Schoonhoven om vandaar het pontje naar Nieuwpoort te nemen. Terug gaan we dezelfde route maar dan uiteraard in omgekeerde richting. In het eerste deel, in de buurt van het ooievaarsdorp, zijn, zoals eerder gezegd, veel ooievaars te zien.

Het valt op dat bijna iedereen hier in de buurt wel een wagenwiel op een paal of op het dak heeft staan in de hoop om daar een paartje ooievaars tot broeden te verleiden. Het ooievaarsdorp zelf is trouwens gesloten als wij langs wandelen. De route zelf valt ons eigenlijk tegen, zeker het gedeelte rond, of beter gezegd door Groot-Ammers. Hier is de routebeschrijving niet goed. Je wordt dwars door een nieuwbouwwijk van Groot-Ammers gestuurd, en dat is niet het leukste deel om te wandelen. Ook is hier links en rechts veel verkeer (te horen). Aan te raden is om net voor de sportvelden de rode route, zoals op het kaartje staat, te volgen.

Een ander alternatief kan zijn om (een deel van) de dijk langs de Lek te nemen. Het mooiste stuk vinden wij het gedeelte langs de Ammersche Boezem tot aan de Westermolen. Aan te raden is ook om enige tijd door Nieuwpoort zelf te wandelen, iets wat wij ook hebben gedaan. Een mooi en historisch stadje. De meeste delen gaan over verharde wegen en zijn goed begaanbaar. Hier en daar, vooral de graskades naar het einde toe, zijn de paden aardig drassig.

Niet bij de route hoort Schoonhoven. Zoals gezegd hebben wij hier de auto geparkeerd en wandelen na terugkomst met het pontje wat door Schoonhoven rond. We nuttigen nog iets in een cafébiljart en wij vinden het een leuke aanvulling op de wat tegenvallende wandeling. Dat de wandeling wat tegenvalt kan mede zijn oorzaak hebben in het feit dat het voor de verandering eens niet echt aangenaam wandelweer is. Een stevige en gure wind, vooral op de open en vlakke stukken, maakt de gevoelstemperatuur laag. Het positieve is dat het gelukkig wel droog blijft.