Etappe XIII van het Waterliniepad

Omdat het al weer enige tijd geleden is dat ik mijn wandelschreden op het Waterliniepad heb gezet, vind ik het hoog tijd worden om daar eens wat aan te doen. En daarom ga ik maandag 13 maart 2006 samen met Deejay richting Leerdam.

Om kwart voor tien gaan we de deur uit en na enig "getrein" staan we halftwaalf wandelklaar in Leerdam. Want vandaag gaan we etappe XIII met wat extra's lopen waarbij het de bedoeling is dat we eindigen in Culemborg. Hierdoor sluiten mijn gelopen etappes weer wat verder op elkaar aan. Het moge duidelijk zijn dat ik nog altijd de etappe indeling van het "oude" Waterliniepad" hanteer. De meest recente versie van het Waterliniepad heeft het over de kaartjes 21 - 18.

Goed, we starten in Leerdam en vanaf het station volgen we eerst een goede 2 kilometer de wit-rode markering van het Oeverloperpad. Dit brengt ons langs een watertoren en Leerdamse nieuwbouw tot aan Het Werk op de Spoorweg. Hier ruilen we wit-rood voor geel-rood waarbij onze tocht over het Waterliniepad echt begint.

Het Werk op de Spoorweg is in 1880 gebouwd en diende om de spoorlijn tussen Leerdam en Geldermalsen af te kunnen sluiten. Dat zo'n werk al zo oud is, realiseer je jezelf niet als je er per trein overheen komt. Er zullen zo wie zo maar weinig mensen weet hebben van dit historische feit.

We wandelen verder noordwaarts langs de Culemborger Vliet. Het is heerlijk rustig en Deejay mag even de benen strekken. De zon schijnt volop maar het is koud genoeg om de muts op te hebben en om lekker door te wandelen. Daarbij gebruik ik voor het eerst de voor mijn verjaardag gekregen stappenteller en ik ben benieuwd naar het resultaat. Lees onderaan meer over deze stappenteller.

Op het weggetje langs het water worden we niet gehinderd door verkeer. Dit is op de min of meer parallel lopende weg boven op de Diefdijk wel anders. Maar zo heeft ook hier elk nadeel zijn voordeel want zou je de Diefdijk volgen, je zou het Wiel van Bassa zien. En dat moeten we hier beneden langs de Vliet missen. Dit Wiel, ook wel het Schoonrewoerdse Wiel genoemd, is één van de mooiste en grootste wielen van ons land. Een wiel is in dit verband een soort binnenmeer dat tijdens een dijkdoorbraak is ontstaan. Zo ook dit Wiel van Bassa dat in 1573 ontstond na een doorbraak van de Diefdijk. Een stukje omlopen is zeker de moeite waard.

Wij doen dat niet, ik heb het wiel al eens eerder bewonderd, en we vervolgen het Waterliniepad dat richting het volgende wiel loopt. De Waai, zo heet deze, is kleiner dan het Wiel van Bassa maar ook erg mooi. En te zien vanaf de route. Voor de liefhebber ligt tegenover De Waai de landelijk gelegen Bed & Breakfast van Zijl. Meer informatie hierover op www.bedandbreakfast.nl onder de plaats Leerdam (Schoonrewoerd).

Na al dit moois volgt een spannend stukje want we naderen de snelweg A2. Daar lag nog niet zo lang geleden de in 1936 als civiel kunstwerk gebouwde waterkering over de A2. Tijdens het passeren over de A2 kreeg ik hier altijd visioenen van de lange files die zouden ontstaan als de waterkering onverwacht zou sluiten. Maar dit is verleden tijd want in verband met de verbreding van de almaar drukker wordende A2 is deze waterkering vervangen door een "nieuw" kunstwerk. Hoewel wezenlijk anders dan de oorspronkelijke waterkering, is de nieuwe zeker ook mooi te noemen. Hoe dan ook, de foto op pagina 75 uit het boekje van het Waterliniepad is door de tijd achterhaald.

Over tijd gesproken, het is ondertussen half twee. Over de Diefdijk gaan we richting het aan de Lek gelegen Fort Everdingen. Goed opletten want de route is hier veranderd. Wij missen de juiste route maar dat heeft een duidelijke oorzaak. We zijn namelijk getuige van een net ontstane schoorsteenbrand bij een aan de Diefdijk gelegen boerderij. Een passant heeft inmiddels 112 gebeld en de brandweer is onderweg. Met toegesnelde familieleden wordt de bewoner gewaarschuwd en worden zijn hondje en belangrijke c.q. waardevolle bezittingen in veiligheid gebracht. Wachten lijkt in zo'n geval lang te duren maar binnen 15 minuten begint de brandweer de inmiddels fellere schoorsteenbrand te blussen. Er is alleen (water-) schade aan de rieten kap en er is gelukkig geen persoonlijk letsel. Wel persoonlijk leed want ondanks de goede afloop is zoiets voor de betrokkenen een vervelende gebeurtenis. De brandweer spreekt bij dit soort branden over een "Prio 1, Middelbrand Boerderij met rietenkap".

Enigszins onder de indruk wandel ik verder over de Diefdijk en ik mis dus de juiste route. Dat herstel ik door een stukje verder rechts af te slaan, de Prijsse Weg in. Waar deze de Zowijkse Weg/Breed Steeg kruist, pak ik de route weer op. Niet veel verder passeer ik een gelegenheid waar je wat eenvoudigs kunt eten en/of drinken. Doordat de schoorsteenbrand ons toch een half uur extra heeft gekost, lopen we door. Deejay en ik nemen onze pauze op een trap aan de Goiberdinger Dijk.

We houden de pauze kort want het is hier frisjes aan de oevers van de Lek. We lopen eerst een stukje naar links richting Fort Everdingen. Daar maken we wat foto's waarna we via de dijk terug wandelen richting onze eindbestemming, Culemborg.

Over de dijk want in de uiterwaarden mogen geen honden en daar houden wij ons netjes aan. Dat andere mensen daar weer eens geen boodschap aan hebben, is triest en lijkt steeds vaker voor te komen. Waarom, zo vraag ik mij af.

Deejay en ik volgen dus de dijk en onze tocht schiet op. In de verte zien we de spoorbrug, kerktorens en molen van Culemborg. Nog verder weg de TV-toren van Lopik en ik meen zelfs een glimp van de Domtoren te zien. Wat ik zeker zie, zijn diverse steltlopers waaronder grutto's die naar voedsel speuren in de poelen in de uiterwaarden. Verder zag ik vandaag onder andere een groene specht, de nodige ganzen en eenden, kieviten, enkele scholeksters, twee keer een buizerd, en een paar torenvalkjes.

En dan lopen we Culemborg in. Hier volgen we niet meer de route maar we kiezen de kortste weg naar het station. Daar arriveren we om 16:00 uur en acht minuten later zijn we op weg naar Utrecht. Overstappen richting Maarssen en na een afsluitende wandeling van het station naar huis zijn we daar vijf uur. Mooi op tijd voor het eten.

Ik kan terugkijken op een leuke wandeling. Als ik de oude route van het Waterliniepad, inclusief de voorloper daarvan de Utrechtse Fortenroute, hanteer, dan resteert alleen nog het gedeelte Woudrichem - Werkendam. De overige etappes heb ik inmiddels deels volgens de oude en deels volgens de nieuwe route gelopen.

Stappenteller
Voor mijn verjaardag heb ik een stappenteller gekregen van het merk Yamax. Dit betreft model Digi Walker SW-700. Deze telt, uiteraard, het aantal stappen en berekent daarmee de gelopen afstand in kilometers. Dit doet het apparaatje door een zelf vastgestelde en ingegeven staplengte te vermenigvuldigen met het aantal stappen. Voor de liefhebber wordt ook het aantal verbruikte kcalorieën getoond. Waar ik vooraf mijn gelopen afstand op een kleine 15 kilometer inschatte, komt de stappenteller met 22.455 stappen tot 14,82 kilometer. Leuk.