Mantingerveld

Deze wandeling van Vereniging Natuurmonumenten voert over en langs het Mantingerveld. Natuurmonumenten beschrijft dit gebied als volgt:

"Het Mantingerveld bestaat uit verspreid gelegen bos- en heidegebieden. Ertussen ligt voormalig bouwland dat door middel van natuurontwikkeling wordt omgevormd tot schrale vegetaties. Binnen enkele tientallen jaren ontstaat zo één groot natuurgebied dat kansen biedt aan vele soorten vogels, insecten en reptielen.
De verschillende gebieden binnen het Mantingerveld hebben elk een eigen karakter. Zo kunt u in het Mantingerzand veel grillig gevormde jeneverbesstruiken aantreffen, terwijl die in het heuvelachtige Hullenzand maar beperkt aanwezig zijn. In het Lentsche Veen bevinden zich vooral natte heidevegetaties".

We schrijven zaterdag 18 augustus 2001, een unieke wandeling want Nick loopt met mij mee. Op de fiets is het frisjes, maar om te wandelen lekker. Zonnetje erbij met hier en daar wat wolken. Vanaf ons vakantieadres, bungalowpark Aelderholt te Aalden, Drenthe, fietsen Nick en ik samen richting Mantinge om na een klein half uur te arriveren op de parkeerplaats van Natuurmonumenten aan de Mantingerdijk. Per auto vanuit Maarssenbroek moet je toch wel op 2 uur rijden rekenen. Dit zonder files.
Er staan enkele auto's en geen fietsen op de parkeerplaats. We parkeren onze fietsen en gaan op pad.

Nick is mijn gids en dat kun je wel aan hem overlaten. Onderweg staan diverse informatieborden die hij voorleest. Ter plekke wordt dan gecontroleerd of één en ander klopt. De meeste foto's bij deze wandeling zijn door Nick gemaakt.

Vanaf de parkeerplaats starten meerdere wandelroutes met lengtes tussen de 2½ en 8 kilometer. Wij nemen de langste, met witte paaltjes gemarkeerde route van 8 kilometer waarbij alle delen van het Mantingerveld passeren. Deze route is te downloaden via de site van Natuurmonumenten (een service alleen voor leden, dus als je dat nog niet bent, gauw worden) en het is altijd handig om de route bij de hand te hebben.

De volop aanwezige hei staat prachtig in bloei en we passeren veel jeneverbessen zonder dronken te worden. De heidevelden worden hier en daar begraasd door Schotse Hooglanders en door schapen. We zien vlinders, mestkevers, geen adders wat Nick (en ik ook) jammer vindt, en weinig vogels. De wandeling is leuk en afwisselend. We doen er, inclusief enkele pauzes, zo'n kleine drie uur over. Nick vindt het gedeelte langs de Koolveenweg aan de saaie kant. Hij ziet liever beesten en insecten. Een alternatief kan zijn om vanaf parkeerplaats Stienkamp niet de witte, maar achtereenvolgens de rode en de blauwe route te volgen totdat de witte route weer verschijnt. Zie hiervoor het informatiebord of het kaartje van de routebeschrijving

Een aanrader is om de wandeling te besluiten met een hapje en/of drankje in het Theehuis Voscheheugte, van Natuurmonumenten. Nick en ik hebben dat dan ook zo besloten. Het Theehuis ligt op een minuutje fietsen vanaf de parkeerplaats, eveneens aan de Mantingerdijk. Ben je met de auto dan is dit ook goed te belopen.

Twee dagen later lopen Emmy en Marlies met ons de rode 5 kilometer route die voor een groot deel de witte route volgt. Op deze route geen Schotse Hooglanders, wel schapen, vlinders, en mestkevers. De rode route gaat door het deel met jeneverbessen en heidevelden en is een korter alternatief voor de witte route. Wij lopen er een uurtje over en we besluiten de wandeling wederom bij het Theehuis. De serveerster kent Nick nog van de vorige keer! Ik vond het heel leuk om deze wandeling samen met Nick te doen.