Drenthepad, etappes 44 - 41, Emmen - Borger

Als mijn zoon Nick met Pinksteren een 3-daags voetbaltoernooi in Nieuw Buinen heeft, rijst bij mij het plan om wat wedstrijden bij hem te gaan kijken en dit te combineren met een wandeling in het Drentsche land van Bartje. Na enig zoeken laat ik, op het spoor gezet door de 2-daagse NS-wandeling Hunzedal, mijn keuze vallen op het Drenthepad. Ik bestel bij het NIVON de bij dit ruim 262 kilometer lange streekpad behorende routegids. Aangezien Nieuw Buinen aan de oostkant van Drenthe ligt, zal ik mijn wandelgeluk ook aan die kant moeten zoeken. En dan komen grofweg de etappes 44 - 41 als meest geschikt naar voren. Trek je nu op de kaart een denkbeeldige driehoek tussen Nieuw Buinen, Emmen en Gieten, dan moet ik daarbinnen een overnachtingadres zien te vinden. Met behulp va het onvolprezen world wide web vind ik "Van Ganser Harte", een Bed and Breakfast adres in Gasselternijveen. Al deze plannen en boekingen doe ik ergens in maart en wat rest is het uitzoeken van mijn reisschema, en hopen op goed weer. Hoe mijn wandeltocht is verlopen kun je hieronder lezen.

Met een voortreffelijk ontbijt in mijn maag en een uitgebreid lunchpakket in mijn rugzak stap ik om vijf over negen op de fiets. Ja, je leest het goed, op de fiets. Want om in Emmen, waar ik met etappe 44 wil starten, te komen moet ik eerst naar Borger. Dat is namelijk de dichtstbijzijnde plaats vanwaar ik op deze Pinksterzondag 2008 met openbaar vervoer naar Emmen kan. Zo pedaleer ik ruim 11 kilometer door een fraaie en glooiende omgeving naar Borger. Om 09:59 uur vertrek ik daar per snelbus 300 naar Emmen. Er is één of andere actie waardoor mijn nieuwe strippenkaart ongebruikt blijft. En waardoor de bus erg vol is… Na een vlotte rit zijn we in twintig minuten bij station Emmen. Daar is helaas nog alles gesloten, dus geen koffie. Dan maar wandelen.

Om half elf verlaat ik het station aan de achterzijde en door een slaperige woonwijk loop ik al snel de Emmerdennen in. Die gaan een stukje verder over in het Valtherbosch. Wat een rust, en wat een vogelgeluiden in deze bossen. Vandaag geen storende snelwegen, vliegtuigen of andere bronnen van lawaai en bijna geen horizon vervuilende hoogspanningsmasten. Ongekend. De route gaat afwisselend door heerlijke geurende naald- en loofbossen met hier en daar een akker. En veel schaduw en daar ben ik wel blij mee want het is weer een zonnige en warme dag (25 graden). En in het Valtherbosch zie ik het eerste Hunebed !!! Hiervoor moet ik wel een stukje extra lopen (stippellijn in het routeboekje) maar dat is het mooi gelegen hunebed wel waard.

Na een goede anderhalf uur neem ik mijn eerste pauze, en een sneetje brood. Als ik terugkijk op de eerste 8 kilometers dan is het ondanks de afwisseling weinig spannend. Er zijn nauwelijks andere wandelaars, wel veel (bejaarde) fietsers. Er is wat wind en af en toe schuift er een wolkje voor de zon langs. Etappe 43 begint met een lang en warm stuk dat enigszins saai is. Maar als de route om recreatiecentrum de Hunzebergen gaat, staat daar zo maar een ree op een stuk grasland. En die doet mij beseffen dat het hier niet saai maar anders is. Anders, want doordat mijn twee vorige wandelingen mij over de Veluwe brachten, waar achter iedere bocht een hert of zwijn kan staan, ben ik enigszins op het verkeerde spoor, zeg maar. En in dat besef kijk ik met een andere blik naar de rest van de wandeling en is er sprake van minder saaiheid. Wel is het goed opletten met de markering want die vind ik op de etappes die ik loop niet echt geweldig. Regelmatig moet ik mijn routeboekje raadplegen om de juiste weg te vinden. Minpuntje (van dit deel) van het Drenthepad.

Ondanks dit kleine ongemak wil ik hier even stilstaan bij al die vrijwilligers die er toch maar voor zorgen dat de meeste markeringen duidelijk zichtbaar op bomen, paaltjes, borden, hekken, enzovoorts zijn aangebracht. Waardoor ik en velen met mij van al die mooie routes kunnen genieten. Daarvoor bij deze mijn dank.

Ondertussen is het bijna drie uur geworden. Ik heb 20 kilometer gelopen en het is tijd voor de volgende pauze. Die geniet ik dit keer op een bankje in Boswachterij Exloo. Het Drenthepad is vol afwisseling en loopt veel over onverharde paden. Dat is mooi. Helaas krijg ik nergens de illusie dat ik "alleen op de wereld" ben. En dat gevoel heb ik soms graag, zo ook vandaag. Hier zijn er steeds fietspaden en dus fietsers in de buurt. Maar ja, wat wil je ook, mooi weer en Pinksteren. De mensen trekken er net als ik op uit om van het Drentsche land te genieten. En daar is niet mis mee. Echt irritant is pas een groep luidruchtige mensen die zeer nadrukkelijk bij, op, en onder een hunebed aanwezig zijn. Jammer, en ook respectloos. Zouden ze wel weten wat zo’n hunebed betekent? Ze zouden eens een kijkje moeten nemen in het Nationaal Hunebed Informatiecentrum Borger (Bronnegerstraat 12, Borger) moeten nemen.

Mijn pauze zit er weer op en ik ga op stap voor het laatste stuk van etappe 42. Die passeert onder andere een gletjserkuil en twee heidegebieden. Om vervolgens over te gaan in etappe 41. En die brengt mij rond half vijf terug in Borger. Op het punt waar het Drenthepad rechts de Bloemdijk in gaat, verlaat ik de route en tegen vijf uur ben ik terug bij mijn fiets. Door het goed gevulde lunchpakket heb ik niet echt honger. Desondanks trakteer ik mijzelf op een cola, een heerlijk broodje brie, een flesje Corona bier, een appelgebak en een espresso. Ik heb 27 kilometer gelopen door een afwisselende omgeving, in heerlijk wandelweer, en toch, toch overheerst nog steeds een beetje het gevoel van saaiheid. Ik kan er niets aan doen…...