Beukenburg

De route gaat langs de beroemde Kees Boekeschool, waar ook de Oranjeprinsessen onderwezen werden, zo het bos in. De Leyen is een bosgebied met brede beukenlanen. Het Verloren Kerkhof is een klein monument ter nagedachtenis aan zwervers en onderduikers uit de Tweede Wereldoorlog. Na landgoed Beukenburg loop je langs de Hooge Kampse Plas, ontstaan door zandwinning. Na Voordorp kom je al snel aan de stadsrand van Utrecht. Via de Maliebaan ga je naar Maliebrug. Hier heb je de keus uit twee mooie routes naar het station: via groene singels en parken of door het historische stadscentrum. Een verrassende route, voornamelijk over verharde wegen en paden met van verre zicht op de Dom.

Lengte: 14 (of 12) km Beginstation: Bilthoven Eindstation: Utrecht Centraal
LAW: Utrecht te Voet.
Horeca: Diversen in Bilthoven (o.a. een kiosk op het station Bilthoven), in Groenekan zit (een stukje van de route af) Dorpsbistro Naast de Buren, beperkt geopend (alleen op zondag), en uiteraard vind je in Utrecht een ruime keus aan horecagelegenheden.
Routebeschrijving: De routebeschrijving is verkrijgbaar op de stations Amersfoort en Utrecht.
Honden: Aangelijnd toegestaan. Hier en daar kunnen ze ook even los!
Opmerking: De route kan ook andersom, dus van Utrecht naar Bilthoven, worden gelopen.

Het is maandag 29 augustus 2011 als ik 's ochtends om half tien aan de Utrechtse Weg sta te wachten op bus 58. In die bus zit, als het goed is, Marlies. Al snel, iets te vroeg, arriveert de bijna lege bus zodat het niet moeilijk is mijn dochter te ontdekken. Samen reizen we in goed twintig minuten naar station Bilthoven waar de startplaats is voor onze wandeling. Het is droog, enigszins bewolkt, een graad of zeventien, en een frisse wind maar omdat we die grotendeels in de rug hebben, kunnen we spreken over prima wandelweer. En we hebben er zin in.

De wandelroute Beukenburg heb ik via een doorverwijzing naar Utrecht te Voet gevonden op NS EropUit. De routebeschrijving en het bijbehorende kaartje heb ik uitgeprint. Beiden zijn duidelijk en geven naast de route ook leuke informatie over wat we onderweg zoal tegenkomen. Wat uiteraard niet beschreven staat, zijn de vele raakvlakken met andere door mij gelopen routes zoals het Waterliniepad. De omgeving is mij dan ook niet geheel onbekend. Dat is het wel voor Marlies die zich regelmatig verbaasd wat er "zo vlak bij huis' allemaal is te ontdekken. Wat we allemaal "ontdekken" ga ik hier niet uitgebreid beschrijven. Daarvoor verwijs ik naar de routebeschrijving.

Tegen tien uur wandelen we weg van station Bilthoven. Op de Jan Steenlaan zien we mooie en minder mooie huizen, en bijna aan het einde de Kees Boekeschool. We vinden het oude schoolgebouw mooier dan de nieuwe blokkendozen. Die overigens wel open en "transparant' ogen. Verhard gaat over in onverhard en we lopen tegen een hekwerk aan dat er enigszins verloren bij lijkt te staan. Maar dat is niet helemaal waar want het hek hoort bij het "Verloren Kerkhof". Dit is volgens de beschrijving een monument ter nagedachtenis van in de Tweede Wereldoorlog omgekomen zwervers en onderduikers maar op internet vond ik een artikel waaruit blijkt dat de oorsprong wat verder terug gaat.

In de bossen van de landgoederen De Leyen en Beukenburg komen we regelmatig mensen met hond tegen. En we passeren er dierenpension Beukenhove waar Deejay ook wel eens logeert. Bijna aan het eind van de Beukenburgerlaan passeren we een stalletje met fruit en jam dat zomaar langs de weg staat. Altijd leuk om te zien, en dit soort openbare "verkooppunten" geeft mij altijd een goed gevoel. Een gevoel van vertrouwen dat de verkoopwaar zo maar langs de weg kan staan, inclusief het aanwezige geld. De route volgt even een stukje weg maar die verdwijnt als we over het spoor afslaan richting de Hooge Kampse Plas. Daar is het nodige werkverkeer want er wordt druk gewerkt de plas nog natuurlijker te maken. Het is net elf uur geweest en als we aan de "achterkant" van de plas een bankje passeren, vinden we dat een mooi punt en gelegenheid voor een theepauze. We kletsen wat over huizen, werk, en meer van dat soort zaken. Zo'n wandeling is een prima gelegenheid weer eens even in alle rust bij te praten.

Na een ruim kwartier gaan we verder richting Fort Voordorp. Dit stuk is voor mij geen onbekend terrein want ik fietste hier bijna dagelijks langs richting mijn werk (Gemeente Stichtse Vecht). Omdat ik deze gemeente per 1 september heb ingeruild voor de Gemeente Zeist zal ik hier niet vaak meer langs komen. En ik wil nog even foto maken van een beeld waar ik langs fietste. Na dit uitstapje pakken we de route weer op waarbij we rond Fort Voordorp wandelen. Dit tot de Nieuwe Hollandse Waterlinie behorende fort is niet te bezichtigen dus we lopen tussen wat weilanden door richting autosnelwegen.

Er volgt een minder stukje route maar als we onder de A27 door naar links een parkachtig bos in gaan, is dit leed snel vergeten. Het bos hoort bij de Voorveldse Polder en daar zijn tennisbanen, zwemvijvers, speelvelden, een camping, en 2 maneges. Na de tweede manege lopen we tegen de ons niet onbekende Biltsestraatweg aan. De route gaat hier naar links. De liefhebbers van forten kunnen hier een uitstapje maken naar Fort De Bilt. Zij moeten dan even een stukje naar rechts. Wij volgen de route, gaan dus naar links en nadat we bij de stoplichten zijn overgestoken, wandelen we Park Bloeyendael binnen. Dit is weer zo'n verrassend stukje waar je anders nooit zal komen. Wie hier wel komen, zijn de mensen die in de nabij gelegen kantoren werken en die hier tussen de middag lekker een frisse neus halen. Er zijn slechtere plekken te bedenken om dat te doen.

Voor mij is Park Bloeyendael geen verrassing, evenmin als het tunneltje dat ons even later onder de Waterlinieweg door naar de achterkant van begraafplaats Sint Barbara brengt. Want het Waterliniepad heeft mij hier eerder langs gebracht. Marlies is hier echter nooit eerder geweest en zij wordt keer op keer verrast. Als we bij het rosarium komen, besluiten wij de route te verlaten. Want die loopt via de Maliebaan door naar de Maliebrug waar de route van Utrecht te Voet eindigt. De NS geeft je daar de keuze om of door het centrum of langs de fraaie singels naar het Centraal Station te lopen.

Wij gaan vanaf het rosarium naar links en lopen via het Wilhelminapark en de Burgemeester Reigerstraat richting Maliebaan. Het is lunchtijd en we besluiten onze wandeling op de Nachtegaalstraat met een welverdiende, en lekkere lunch bij Enzo. Daarna lopen we naar de Biltstraat om met bus 50 terug te reizen naar Zeist. We zijn het er over eens dat het een verrassende en gezellige wandeling is geweest. En we hebben daar twaalf kilometer over gedaan…

Deze keer geen aparte fotopagina maar direkt hieronder de door Marlies uitgekozen foto’s.

Wat er niet allemaal in een blikvanger zit ...	"Ingang" van het Verloren Kerkhof

Gelukkig is ons wandelpad droger ...	Genoeg te wandelen. Wij volgen de rode pijl

Een druk (lees: minder) deel van de wandeling	Een verrassend (en vochtig) tunneltje

In het Wilhelminapark, op onze route...	En Wilhelmina zelf vindt het allemaal prima !