Historische rondwandeling Bergen NH

Wat is dat toch met “dat gevoel”? Waarom voel ik zoveel meer voor mijn liefste vriendin dan voor alle andere vrouwen? Waarom raakt de muziek van de Rolling Stones mij meer dan die van de Beatles? Waarom smaakt een Mars mij altijd lekkerder dan een Nuts? Waarom wandel ik liever in de warmte van de zomer dan in de kou van de winter? Zo kan ik nog wel even doorgaan maar waar het in mijn ogen op neer komt, is dat gevoel een moeilijk te omschrijven fenomeen is. Zoals al in het woord zit opgesloten, je moet het zelf voelen. En vraag me nu niet wat je dan moet voelen want dat is minstens zo ondefinieerbaar. Op de één of andere manier word je door een blik, een toon, een smaak, een emotie geraakt en dan kun je daar zomaar je hart aan verliezen.

Wat ik hierboven heb beschreven is uiteraard een wel heel eenvoudige voorstelling van zaken. Een feit is dat Joyce een zeer speciaal gevoel heeft voor het Noord Hollandse plaatsje Bergen. Wat die speciale band met die plaats heeft veroorzaakt, kan zij niet verklaren. Dat hoeft ook niet, misschien moet dat ook helemaal niet. Voel het, koester het, en geniet ervan.

Noemde ik in de inleiding al een paar van mijn gevoelens, hoe zit het met mijn gevoel voor Bergen? Wel, ik kan zeggen dat Joyce mij voldoende heeft besmet met het Bergense virus om haar met veel genoegen en met enige regelmaat naar het pittoreske dorp te vergezellen. Soms voor een dagje, soms voor een paar dagen. Met altijd even een kijkje aan het strand van Bergen aan Zee. Zo zijn we ook van maandag 12 tot en met woensdag 14 april 2010 in Bergen. We logeren dit keer in Hotel 1900 Bergen waar we een prima kamer hebben maar waar we het ontbijt niet in verhouding vinden staan tot de prijs. Wel een goede locatie, en vriendelijke mensen. Naast wat uitstapjes in en rond Bergen willen we deze keer een langere wandeling maken. Hiervoor hebben we thuis een tocht vanuit Bergen aan Zee langs het strand en door de duinen uitgeprint. Maar ja, dan moet je die wel meenemen …… Gelukkig heeft Bergen ook een VVV en daar kopen we het gidsje “Wandelen en fietsen, Bergen – Egmond – Schoorl”. Ons oog valt op de "Historische dorpswandeling door Bergen" die we op dinsdag 13 april lopen. We verlaten ons hotel aan de Russenweg en we wandelen in enkele minuten naar het VVV-kantoor waar het startpunt van de wandeling is. Het is tien over half elf als we in lekker wandelweer op  pad gaan. Dat pad voert eerst langs de Ruïnekerk om via onder andere het Smalle Pad en de Stationsstraat (waar is het station?) richting het Van Reenenpark te gaan. Daar wandelen we tegen de richting van de klok om heen. We wijzen elkaar regelmatig op de opvallende huizen die we passeren. En, zo vragen we ons af, hoe zou het zijn om hier te wonen?

Omdat dit verslag toch al anders is dan mijn gebruikelijke verslagen, wil ik hier wat verklappen. Want met wat geluk had ik begin 2009 een baan kunnen hebben in datzelfde Bergen. Ja ja, echt waar. Ik had namelijk in een opwelling gesolliciteerd bij de gemeente aldaar en ik was uitgenodigd voor een gesprek. Alleen, het moment voelde niet goed. Mijn moeder was kort daarvoor overleden en nog niet alles daar omheen was afgesloten. Verder was mijn relatie met Joyce meer dan goed maar te kort om deze stap te durven nemen. Nu, mei 2010, zou ik zonder aarzelen "ja" zeggen tegen een leuke baan in Bergen. En zou ik kunnen vertellen hoe het is om in Bergen te wonen……

Maar genoeg daarover, laten we verder wandelen. We passeren onder andere het gezellige, in 1951 gebouwde hofje de Merelhof en wat verder het museum Kranenburgh. Dit statige huis is in 1882 gebouwd en doet thans dienst als het Museum van de Bergense School. Via de fraaie Hoflaan komen we bij de toegangspoort van Het Oude Hof. Dit landgoed, ook wel Hof te Bergen genoemd, is rond 1660 gebouwd en het wordt omringd door bos, rechte lanen, en brede grachten. Rond 1850 is er één en ander verbouwd en toen is ook de Zwarte Schuur gebouwd. Toen als timmermansschuur, nu dienst doende als filmhuis. Waar wij de avond ervoor de film “Hunting & Zn.” hebben gezien. Die film vinden wij geen aanrader want na een behoorlijk eerste deel krijgt de film een te drastische wending om nog geloofwaardig te blijven. Jammer, aan de locatie ligt het niet, die is niet alledaags en daardoor leuk.

De wandeling slingert verder over het in pril-groene lentekleuren getooide landgoed en loopt tegen één van de grachten aan. Hier kunnen we kiezen, naar rechts voor een extraatje van circa één uur, of naar links voor de korte variant. Wij kiezen voor het extraatje want die brengt ons door het zogenaamde Westdorp, een woonwijk waar veel Bergense kunstenaars hun atelier hadden of hebben. En daar krijgen we geen spijt van. Wat een huizen staan hier. Variërend van een in de stijl van de Amsterdamse School gebouwd transformatorhuisje, tot meer of minder oude atelierhuisjes, en enkele moderne kastelen.

Waar de route op het Wiertdijkje uitkomt, krijgen we een onverwachte blik op de duinen en over de Bergermeerpolder. Het Wiertdijkje is oud want het is al vóór 1200 aangelegd en wel om de zuidzijde van het dorp te beschermen tegen overstromingswater uit de Bergermeer. Dat Bergermeer is rond 1570 ingepolderd dus daar hoeft het Wiertdijkje niet meer tegen te beschermen. En tegen de belachelijke plannen voor een gasopslag in dit fraaie gebied zal het helaas niet veel kunnen uitrichten. Meer over deze absurde plannen kun je lezen op de website van de Stichting Gasalarm2. Wanneer worden bestuurders nou eens wakker en laten natuur zwaarder wegen dan altijd maar weer die zogenaamde economische belangen?

Via de Voert komen we terug op het landgoed Het Oude Hof waar we samen met de korte route verder lopen. Als we denken weer richting Bergen te gaan, brengt de wandeling ons eerst nog richting molen de Damlandermolen. Deze zogenaamde achtkantige Noord-Hollandse binnenkruier is van 1707 en hij staat aan de ringvaart van de Bergermeer. Na dit stukje buitengebied wandelen we de bebouwing van Bergen weer in. De wijk waar we doorheen lopen is echter niet zo maar een woonwijk. Nee, het is het zelfs internationaal bekende Park Meerwijk. Het wandelgidsje vertelt ons dat deze bekendheid komt doordat het Park "een totaalplan van woningen, tuinhuisjes, bruggetjes, en groen is dat een groep architecten in 1951 heeft bedacht. En het wordt gezien als hét manifest in steen van de toen onbekende (en ook vaak onbeminde) nieuwe architectuur stroming de Amsterdamse School". Wij vinden het inderdaad een bijzonder stukje Bergen.

Een ander voorbeeld waar de invloed van de Amsterdams School duidelijk zichtbaar is, is de Van Reenenschool. Minstens zo opvallend is dat pal naast de school een oude begraafplaats ligt. We naderen het einde van de wandeling waarbij zo links en rechts nog wat opvallende gebouwen passeren. Ik ga ze hier verder niet noemen maar nodig de belangstellenden uit om de gevarieerde en verrassende tocht zelf te gaan wandelen. Wel wil ik nog noemen dat we onze fijne wandeling na dik twee uur besluiten met een lekker (maar prijzig) hapje en drankje op één der Bergense terrassen. En om op de inleiding van deze wandeling terug te komen, het speciale gevoel dat Joyce en ook ik bij Bergen hebben, is door deze historische wandelroute alleen maar toegenomen.