Een
stadswandeling door Amsterdam in het teken van Herman Brood
Al geruime tijd speel ik
met het idee om een keer in Amsterdam te gaan wandelen. Dat is weer eens wat
anders dan ergens in de "provincie". Het is daarbij niet de bedoeling
om zo maar wat rond te dwalen, of te winkelen, maar het plan is om een route te
bedenken die langs plaatsen gaat die op één of andere manier met Herman Brood
te maken hebben (gehad). Je bent ten slotte Brood fan of je bent het niet. Op
een gegeven moment gaan de plannen groeien en de te wandelen route begint
langzaam een vaste vorm te krijgen. Eén en ander ondersteund door internet en
lectuur uit de bibliotheek. En zie, op donderdag 9 december 2004 heb ik
daadwerkelijk in Amsterdam gewandeld. Lees hieronder mijn verslag van een leuke
en soms verrassende stadswandeling.
| Wandeling | Foto's | Handige Links | Naar wandelingen |
Even lijkt de zon vandaag te willen gaan schijnen, maar al
snel is het weer net zo nevelig en koud als de afgelopen dagen. Nadat ik de auto
voor een beurt naar de garage heb gebracht, stap ik om 09:17 uur op de trein die
mij van Maarssen naar Utrecht Centraal brengt. Waarom eerst naar Utrecht, hoor
ik iemand vragen. Wel, vandaag wandelt Nicole, een collega van me, mee. Zij is al
langer in mijn wandelingen geïnteresseerd en wil wel eens ervaren hoe het er
tijdens zo'n tocht aan toegaat. Ach, en waarom niet? Ik ontmoet haar in Utrecht
waarna we samen verder "treinen" naar Amsterdam. Omdat ik ruim voor
ons afgesproken tijdstip op het station ben, koop ik een espresso en voor
onderweg een flesje Cola en een Mars. Genietend van de koffie loop ik naar de
centrale hal waar ik op mijn metgezel wacht. Zij laat gelukkig
niet lang op zich wachten en is ook al voorzien van koffie. We begeven ons naar
de gereedstaande sneltrein die om 10:02 uur vertrekt. Onderweg bekijken we de
plannen voor de te volgen route en voor we het weten zijn we bij het Amstel
Station, onze startplaats. Hier zoeken we eerst een wc en koffie maar omdat er
bij navraag geen toiletten op het station schijnen te zijn, laten we de koffie
maar de koffie.
Om half elf verlaten we het Amstel Station aan de oostzijde en we gaan op zoek naar een brug die ons naar de overkant van de Amstel kan brengen. Die
brug is snel gevonden en het blijkt niet zo maar een brug te zijn. Het is de
Berlagebrug. Dit is het laatste werk van de beroemde architect H.P. Berlage in
Amsterdam, werd voltooid in mei 1932, en was de bekroning van Berlage’s grote
Plan-Zuid. Over deze brug steken wij het koude water van de Amstel over, slaan
linksaf, en we volgen de Amstel naar het zuiden. We lopen op de Amsteldijk.
Langs de Amstel bewonderen we mooie en bekritiseren we minder mooie woonboten.
De overkant, de Omval, is deels in nevelen gehuld en dat is voor wat betreft het
maken van foto's best wel jammer. We lopen onder de Utrechtseweg door en dan
ligt daar, enigszins verrassend, Paviljoen Miranda. We kijken elkaar eens aan en
even later zitten we, en dat is door de mistige kou eerder dan gepland, aan de
koffie verkeerd en de espresso. Dit gezellige café-restaurant begon in 1887 als
pleisterplaats waar je met een pontje naar de overkant van de Amstel kon. En
weer terug uiteraard.
Na een minuut of twintig verruilen we de warmte van Brasserie de Lakey, zoals
het gedeelte heet waar wij onze koffie genoten, weer voor de frisse buitenlucht.
Tegen de klok van twaalf verlaten we Zorgvlied en we lopen een stukje terug langs de Amsteldijk tot we bij de Zuidelijke Wandelweg komen. What's in a name. Zou er ook een Noordelijke Wandelweg zijn? We verlustigen ons aan enkele mooie huizen en aan een bejaardenhuis(?) met fraaie glazen voorgevels. Ons volgende doel is de Jan van Eijckstraat waar Herman Brood geruime tijd heeft gewoond. Daarna staat het Hilton Hotel aan de Apollolaan op het programma. Maar ja, plannen kunnen veranderen.
Aan het einde van de Wandelweg gaan we rechtsaf waarbij we
evenwijdig aan de Europaboulevard lopen. Aan de overkant liggen de gebouwen van
de RAI. De boulevard buigt schuin naar links en gaat over in het Europalein. Het
is inmiddels half één en lunchtijd. We laten ons oog vallen op Plein 27, een
Amsterdamse broodjeszaak annex snackbar. We genieten een ruim half uur van
koffie, warme chocola, koude melk, lekkere broodjes, en van de warmte. Omdat
tijdens onze lunchpauze de tijd niet stilstaat, en we uiterlijk tegen 16:00 uur
een trein terug richting Utrecht willen hebben, bekijken en herzien we de
resterende routeplannen. We besluiten de Van Eijckstraat en het Hilton te laten
voor wat ze zijn.
Vanaf het Europaplein lopen we de Scheldestraat in. Het is dat we net geluncht
hebben, want wat zitten daar veel verschillende eetgelegenheden. Bij de
Amstelkade gaat de Scheldestraat over in de Ferdinand Bolstraat die wij vrolijk
volgen. Deze drukke winkelstraat ligt grotendeels open en dat zal voor de
aanwezige winkels de nodige overlast en minder klanten betekenen. Na het
passeren van de Albert Cuyp komen we op de Stadhouderskade. We steken de
Singelgracht over en via het Wetering Plantsoen wandelen we richting de
Weteringschans. In het Wetering Plantsoen passeren we het monument "De
gevallen hoornblazer". Dit door Gerrit Bolhuis ontworpen monument staat op
de plaats waar in 1945 door de Duitsers als represaille voor een verzetsdaad 36
onschuldige Nederlandse gijzelaars in het openbaar werden doodgeschoten.
We zijn inmiddels op het Leidseplein aangekomen, het is bijna twee uur, en het is nog altijd nevelig en koud. Tijd dus voor het volgende opwarmertje. Hiervoor gaan we naar Café Americain. Dit prachtige café is onderdeel van het rond 1900 gebouwde Hotel Americain en is een bezoek meer dan waard. Onder andere de inrichting met het art-deco interieur, hoge ramen met glas-in-lood details en stijlvolle Tiffany lampen zorgen voor een aparte sfeer. En je kunt hier schrijvers, muzikanten, acteurs en andere artiesten uit de nationale en internationale kunstwereld tegenkomen. Wij herkennen alleen elkaar. Als we voldoende zijn opgewarmd, koffie speciaal doet wonderen, gaan we rond half drie op pad voor het laatste deel van onze tocht.
We steken de Leidsegracht over en volgen deze naar rechts. We passeren mooie monumentale panden. Je moet van goeden huize komen, lees aardig wat geld bezitten, om hier te kunnen wonen. Aan het eind van de Leidsegracht lopen we even een stukje links de Herengracht op om dan rechts over de Heibrug en door de Heisteeg op de Spuistraat uit te komen. Hier bevindt zich ons volgende doel, Café & Galerie Dante. En daar zijn we niet voor de volgende kop koffie maar voor de galerie. Beneden bevindt zich het café waar je wat kunt eten en/of drinken. Via een smalle trap (er is ook een lift) kom je op de eerste verdieping waar de galerie is en via een tweede trapje kom je op de tweede verdieping alwaar nog een gedeelte van de galerie is. En hierboven proef ik, mijn persoonlijke gevoel, een beetje de sfeer van Herman Brood. Want in dit gedeelte, met name in het achterste deel dat helaas voor het publiek is gesloten, werkte en woonde hij regelmatig. Naast de nodige schilderwerken hangen er ook enkele lijsten waarin platenhoezen en foto's zijn verzameld. En eigenlijk vind ik dat, ik blijf persoonlijk, meer aanspreken dan het meeste van zijn schilderkunst.
Wat rest is de terugreis. We zijn precies op tijd op het
station voor de sneltrein van 15:47 uur en een half uur later zijn we al weer
terug op Utrecht Centraal. Onderweg nemen we de wandeling nog eens door en we
zijn beiden van mening dat het ondanks de kou een geslaagde en gezellige
wandeling is geweest. Langs onverwachte plekjes, soms zoals gepland, soms even
anders. En het blijkt ook leuk te zijn om eens in een stad rond te
wandelen.
Voor alle volledigheid, de hierboven getoonde foto's zijn door mij gemaakt en
door Nicole uitgekozen.
| Vragen of reakties? | Naar wandelingen | Naar boven |
Handige Links (die in een nieuw window worden geopend)