Het ABC van Abcoude

"Welk dorp begint met de eerste drie letters van ons alfabet?" Loop deze route van 12 kilometer en je ziet dat Abcoude méér is dan een antwoord; het is het middelpunt van het Groene Hart. Start- en eindpunt is NS station Abcoude (autoliefhebbers: parkeren in het centrum, bij 't Marktveld, punt 2 in de routekaart).

Deze tekst is te lezen in het blad Grasduinen van juni 2004 in de rubriek "Buiten gebeurt het! Uit het boekje". Het boekje waar het hier over gaat, is de "Wat & Hoe wandelgids Het Groene Hart" en daarin staan 23 wandelingen van 5 tot 15 kilometer beschreven. Ik heb de "ABC route" zoals die in Grasduinen staat beschreven netjes bewaard en het is zondag 9 februari 2005 als ik samen met Deejay, onze hond, de wandeling ga lopen. Lees hier ons verslag.

Tien voor negen gaan we de deur uit. Door een slaperig Maarssenbroek lopen we naar het station waar we even moeten wachten op de trein van 09:11 uur die 5 minuten later arriveert. Niet geheel Maarssenbroek slaapt want er zijn meer mensen onderweg. Om half tien stappen we in Abcoude uit de trein, verlaten het station, en daar gaan we. De route is niet bewegwijzerd dus we moeten het vandaag doen met het routekaartje en de beschrijving uit Grasduinen. Dat levert geen problemen op, deels omdat de route duidelijk is beschreven en deels omdat je weinig punten tegenkomt waarop twijfel zou kunnen ontstaan over de te volgen richting.

Het eerste deel van de route slingert door Abcoude dat minder slaperig oogt dan Maarssenbroek. Maar dat kan ook komen doordat we inmiddels een uurtje later leven. Abcoude kennen we alleen maar van het passeren per trein of auto en het is een leuke ervaring om er nu eens doorheen te wandelen. Het maakt op mij een goede en gezellige indruk. Water en (ophaal-) bruggetjes geven altijd een extra tintje aan een plaats. Zo ook in Abcoude. Vanaf het fietspad na de groene ophaalbrug aan de Hoogstraat lopen we het grootste deel van de tocht langs het water van diverse veenstroompjes. We beginnen met de Angstel. Hierbij lopen we af en toe door de voortuinen van huizen die aan het water staan. Ja, je moet wat over hebben voor een mooi uitzicht, denk ik dan.

Even later passeren we het Abcoudermeer met aan de overkant de nodige Amsterdamse bebouwing waaronder de Arena. Hoewel het op de oevers frisjes is, lijkt het of in het water het voorjaar al is aangebroken: baltsende futen, parende eenden, ja die hebben er zin in.

Angstel wordt Holendrecht en we gaan onder de altijd drukke A2 door en "betreden" het Groene Hart. Ik heb geen zin daar veel over te zeggen maar het is een feit dat het Groene Hart steeds minder ruimte heeft en steeds minder groen is. Maar goed, genieten zolang het kan, zal ik maar zeggen. En dat doen niet alleen de hond en ik maar ook andere wandelaars, trimmers, paardrijders, en (toer-) fietsers. Nee, echt stil is het hier op deze zondagmorgen niet. En dan hebben we geluk dat de wind gunstig staat want anders zou het verkeerslawaai van de A2 ook de hele route "meelopen".

We passeren onder andere het gemaal Waardassacker. Na een kilometer of twee langs de Holendrecht te hebben gelopen, slaat onze route net voor een witte ophaalbrug af naar links. Aan de overkant van de brug ligt De Voetangel, een horecagelegenheid. Dit is tevens het punt waar de Waver, de Holendrecht en de Bullewijk bij elkaar komen. Hier kun je, net als verderop in Stokkelaarsbrug, de route eventueel "op eigen risico" verlengen. Wij pauzeren even uit de wind op en achter een stapel balken. Ik eet wat brood en Deejay drinkt wat water. Het gaat prima zo, het samen met hem wandelen. Ook ondanks het feit dat hij tot nu toe niet los heeft kunnen lopen. Om kwart voor elf vervolgen we de wandeling. We lopen nu over een smalle graskade langs de Waver. Het water ligt hier aanzienlijk hoger dan de naastgelegen weilanden.

Bij de boerderijen die we passeren kun je goed zien dat men tijdens de bouw rekening heeft gehouden met overstromingen want het woongedeelte ligt veelal ruim boven het maaiveld. Door inklinking van de veengronden ligt de polder inmiddels zo'n twee meter beneden NAP.

In het gehucht Stokkelaarsbrug begint de zon weer te schijnen. Dat is precies op tijd want ik begon het fris te krijgen. Vanuit Stokkelaarsbrug volgen we het volgende riviertje, de Winkel. Al met al lopen we een rondje om "Polder Waardassacker en Holendrecht". Deze polder is een typisch veenweidegebied waarvan er hier meer zijn te vinden. Een mooi voorbeeld is polder Ronde Hoep. Al sinds de twaalfde of dertiende eeuw is deze polder in gebruik als landbouwgrond. Het gebied is ontgonnen door vanuit de omliggende veenrivieren slootjes te graven naar het hart van de polder toe waardoor het typische patroon van sloten, gelijk spaken van een wiel, is ontstaan. Vandaar ook de naam Ronde Hoep.

Langs de Winkel is meer autoverkeer, uitkijken dus. Je kunt je voorstellen dat hier op mooie (zon-) dagen veel (race-) fietsers het wandelplezier wat verminderen.

Na Stokkelaarsbrug krijg je aan de rechterkant zicht op Botshol en dit verhoogt het plezier weer. Botshol is een beschermd laagveengebied waar vogels als buizerd, kiekendief, aalscholver, en roerdomp zich uitstekend thuis voelen. Wij zien alleen twee buizerds die rondzweven boven het voormalige Fort aan de Winkel. Dit uit 1893 stammende fort lijkt nu vooral als camping dienst te doen. Rechts liggen de recreatiewoningen die aan de Vinkeveense Plassen staan. En in het lawaai van de A2. Daar gaan wij via een "fraai" tunneltje onderdoor en dan zijn we weer aan de kant van Abcoude. Slingerend gaat het terug naar Abcoude waar het inmiddels wat drukker is geworden. Er zitten zelfs mensen buiten op een terras.

Wij lopen door richting station alwaar we om 12:15 uur arriveren. Een kwartiertje later zitten we in de trein richting Maarssen. Een leuk wandelrondje achter ons latend. Trouwens, het zal hier 's zomers ook mooi zijn om te kanoën en 's winters, bij goed natuurijs, heel mooi om te schaatsen.